زردزخم : علت ، تشخیص و درمان

زرد زخم یک عفونت واگیر و سطحی پوست است که اغلب در اطراف لب، بینی، گوش و قسمت هایی از دست و پا ایجاد می‌شود. ضایعات به شکل تاول‌های کوچک بوده و به سرعت می‌ترکند و زخمی زردرنگ برجا می‌گذارند.

تاول‌ها در برخی موارد حاوی عفونت بوده و با توجه به اینکه در صورت خاراندن توسط فرد مبتلا به آسانی پاره می‌شوند، می‌توانند با انتشار عفونت به نقاط دیگر بدن، سطح بیشتری را از پوست درگیر کنند. در واقع زرد زخم، تاول زدن ودلمه پوست است که توسط یک عفونت باکتریایی ایجاد می‌شود.
زرد زخم در صورت تماس نزدیک فرد مبتلا با اطرافیان خود قابلیت سرایت به آنان را نیز دارد. زرد زخم می‌تواند در تمام سنین رخ دهد، اما در شیرخواران و کودکان شایع‌تر است. زرد زخم یک بیماری سرایت کننده است که اغلب به شکل همه‌گیر در پرورشگاه‌ها، مدارس، اردوها و هر جای دیگری که کودکان تماس طولانی باهم داشته باشند و بهداشت پوست رعایت نشود، ظاهر می‌شود.

چگونه باکتری باعث بیماری می شود؟


مکانیسم خاص باکتری بوجود آورنده ی زرد زخم منجر به این بیماری می شود. آنها را عامل عفونت زا می نامند. استرپتوکوک پیوژنز در گروه الف (A) استرپتوکوک ها قرار می گیرد. این باکتری مسئول تعدادی از بیماری ها مانند گلو درد است. استرپتوکوک پیوژنز دارای سه عامل اصلی بیماری زا است:

پروتئین ام (M)

این پروتئین بر روی سطح باکتری استرپتوکوک پیوژنز قرار دارد. پروتئین های ام به باکتری کمک می کنند تا در برابر سیستم ایمنی مقاومت کند. نوعی سیستم پروتئینی به نام سیستم مکمل وجود دارد که به سیستم ایمنی بدن کمک می کند. یکی از وظایف پروتئین مکمل علامت گذاری باکتری ها، ویروس ها و مهاجمان دیگر است که باید به وسیله ی سیستم ایمنی نابود شوند. اتصال پروتئین مکمل به باکتری به سلول های میکروب خوار (فاگوسیت ها) سیستم ایمنی دستور نابود کردن باکتری را می دهد. پروتئین ام با اتصال به بخش هایی از سلول باکتری جلوی پروتئین مکمل را می گیرد و به باکتری استرپتوکوک پیوژنز کمک می کند تا در برابر سیستم ایمنی مقاومت کند.

استرپتوکیناز

نام آنزیمی در باکتری استرپتوکوک پیوژنز است. این آنزیم به ارگانیسم ها کمک می کند تا بین بافت ها پراکنده شوند. زیرا استرپتوکیناز با شکستن برخی از ساختارهای پروتئینی که بافت ها را در کنار یکدیگر نگه می دارند به باکتری امکان انتشار در سرتاسر بدن را می دهد.

هیالورونیداز

آنزیم دیگری است که با شکستن بافت های مرتبط انتشار باکتری استرپتوکوک پیوژنز را تسریع می بخشد.

انواع زرد زخم


بیماری زرد زخم به 2 نوع تاولی و غیرتاولی (که بیش از 70 درصد موارد را تشکیل می‌دهد) تقسیم می‌شود.
عامل بیماری در نوع تاولی استافیلوکوک است و بیشتر در کودکان (بچه‌های زیر 2 سال و شیرخواران) دیده می‌شود. در این نوع از زرد زخم سیر بیماری طولانی‌تر است، تاول‌ها در اکثر موارد دردناک بوده و احتمال گسترش آنها بیشتر است. اما در نوع غیرتاولی که عامل آن بیشتر استرپتوکوک است، معمولا بیماری با یک تاول کوچک در زمینه قرمز رنگ شروع می‌شود که معمولا بدون باقی گذاشتن نشانه‌ای از خود بهبود می‌یابد. در نوع غیرتاولی، کودک کمتر دچار تب شده، ولی ممکن است عفونت باعث بزرگی و تورم گره‌های لنفاوی در مناطق درگیر بدن شود

زرد-زخم-21

علت بیماری زرد زخم


عامل ایجاد بیماری زرد زخم باکتری استرپتوکوک چرک‌ زا، استافیلوکوک طلایی یا هر دو آنها است. این باکتری‌ها که به‌طور طبیعی روی لایه‌های سطحی پوست سالم وجود دارند، در بزرگسالان معمولا در نتیجه ابتلا به بیماری‌هایی نظیر شپش، گال، بیماری‌های خارش‌دار و همچنین آسیب به دنبال برش یا زخم وارد بدن می‌شوند. این عفونت در کودکان نیز به‌طور شایع از طریق برش، خراش یا نیش حشرات انتقال می‌یابد. این عفونت واگیردار، ممکن است در نتیجه بیماری یا جراحت، گازگرفتن حیوان یا حشره بروز کند.

عوامل‌ افزایش‌دهنده‌ خطر


۱. تغذیه‌ نامناسب‌
۲. آب‌وهوای‌ گرم‌ و مرطوب‌
۳. محیط‌ زندگی‌ شلوغ‌ یا غیربهداشتی‌
۴. بهداشت‌ نامناسب‌
۵. وجود یك‌ بیماری‌ كه‌ باعث‌ كاهش‌ مقاومت‌ بدن‌ شده‌ باشد.
۶. حساس‌ بودن‌ پوست‌ به‌ نور خورشید و مواد آزاردهنده‌ و تحریك‌كننده‌ پوست‌ مثل‌ صابون‌ها و مواد آرایشی‌

پیشگیری‌


۱. روزانه‌ با صابون‌ و آب‌ حمام‌ بگیرید.

۲. ناخن‌ها را كوتاه‌ نگاه‌ دارید. تاول‌ها را نخارانید.

۳. تیغ‌ ریش‌ تراش‌ خود را با دیگران‌ به‌طور مشترك‌ استفاده‌ نكنید.

۴. اگر بیماری‌ در خانواده‌ شایع‌ شده‌ است‌، تمام‌ اعضا را وادار كنید كه‌ از صابون‌ ضدباكتری‌ استفاده‌ كنند.

۵. هر كدام‌ از اعضای‌ خانواده‌ باید از حوله‌ جداگانه‌ استفاده‌ كنند، یا به‌ جای‌ این‌ كار می‌توان‌ موقتاً از حوله‌ كاغذی‌ یك‌ بار مصرف‌ استفاده‌ نمود.

درمان بیماری زرد زخم


درمان زرد زخم مانند بسیاری از بیماری‌ها به نوع و شدت بیماری بستگی دارد. درمان زرد زخم معمولی (غیرتاولی) به وسیله شستشو با صابون‌های ضدباکتری رایج در بازار و استفاده از پمادهای موضعی آنتی‌بیوتیکی (آنتی بیوتیک‌هایی که روی پوست مالیده می‌شوند)، به سادگی امکان‌پذیر است و عفونت طی 2 تا 3 روز از بین می‌رود، اما در مورد بیماری زرد زخم تاولی و همچنین نوع منتشر شده آن، استفاده آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی و در موارد شدید حتی تزریق توصیه می‌شود.
تقریبا 24 ساعت بعد از شروع مصرف داروها، دیگر این بیماری مُسری نخواهد بود. بعد از حدود 3 روز هم تاول‌ها کم‌کم شروع به خوب شدن می‌کنند. تکمیل دوره درمانی به‌رغم بهبود نسبی بیمار از مواردی است که باید حتما به آن توجه شود، زیرا به وسیله این کار از عود بیماری و مهم‌تر از آن مقاومت باکتری به آنتی‌بیوتیک جلوگیری می‌شود.
برای تمیز کردن پوست و ترشحات و کم کردن تعداد باکتری‌ها (به منظور کاهش سرایت بیماری) داروهای ضدعفونی کننده موضعی مثل بتادین یا کلروهگزیدین تجویز می‌شود.

عوارض ناشی از زرد زخم


گلومرولونفریت ( درگیری کلیوی )

ممکن است به دنبال یک عفونت استرپتوکوکی مانند گلودرد یا زرد زخم غیر تاولی گلومرولونفریت حاد ایجاد شود به این ترتیب که تقریبا در 25 درصد موارد بعد از 18 تا 21 روز فیلترهای ریز کلیه درگیر شده و ممکن است منجر به نارسایی های کلیوی شود که ورم صورت مخصوصا دور چشم ها، فشار خون بالا، درد مفاصل، وجود خون در ادرار و کاهش ادار از نشانه های نارسائی کلیوی می باشد. این بیماری در بالغین دیده شده است و بهبودی کامل کمتر مشاهده شده است استفاده از آنتی بیوتیک ها از بروز این بیماری جلوگیری نمی کند.

مننژیت

یکی دیگر از بیماری هایی که از زرد زخم نوع تاولی ناشی می شود و بیشتر در نوزادان دیده شده است مننژیت می باشد. مننژیت با سر درد شدید، استفراغ و بالا رفتن ناگهانی تب آغاز می شود و در نتیجه به التهاب پرده و مایع اطراف مغز و نخاع منجر می شود. وقتی بیماری پیشرفت کند مغز متورم شده و گاهی خونریزی می کند و در صورتیکه فورا مراحل درمان انجام نشود باعث آسیب مغزی و اختلالات یادگیری و همچنین کاهش بینایی و شنوایی می گردد. و در 10 درصد موارد منجر به مرگ می شود.

سلولیت

یک بیماری نسبتا خطرناک که از عوارض زرد زخم می باشد سلولیت است که بافت های زیر پوستی را درگیر کرده و به آنها صدمه وارد می کند همچنین ممکن است به گره های لنفاوی آسیب زده و از طریق جریان خون در کل بدن منتشر شده و حیات شخص مبتلا را تهدید کند.ملحفه، حوله، لباس‌ها و سایر چیزهایی را که با زخم در تماس بوده‌اند جداگانه بجوشانید، بیمار را از خاراندان تاول‌ها منع کنید و پس از بهبود زخم‌ها، ناحیه را با کرم نرم‌کننده مرطوب سازید. مدرسه نرفتن کودکان به هنگام ابتلا به این بیماری ضروری است.

منابع:

آسان طب ، دکترسلام ، فراناز

بیماری سالک: علت، علائم و درمان

سالک توسط انگل‌های تک‌سلولی از گونه‌ی لیشمانیا ایجاد می‌شود. انگل لیشمانیا توسط نیش پشه خاکی‌های آلوده منتقل می‌شود.این انگل در جنس ماده‌ی پشه خاکی زندگی کرده و تکثیر می‌شود. این پشه در آب‌ و هواهای مرطوب، ماه‌های گرم، شب‌ها و از غروب تا طلوع بیشترین فعالیت را دارد. حیوانات بومی مانند سگ‌ها می‌توانند به‌عنوان منابع این انگل در نظر گرفته شوند. انتقال این انگل از طریق سگ به پشه و از طریق پشه به انسان می‌باشد.انسان‌ها نیز ممکن است در اثر انتقال خون و یا استفاده‌ی مشترک از یک سرنگ، این انگل را به یکدیگر منتقل کنند.

he3527
انواع بیماری سالک


دو نوع سالک به طور معمول شناخته شده‌است:
1. سالک خشک یا نوع شهری: در این نوع، ضایعه پوستی دارای ظاهری خشک بوده و تعداد زخم‌ها کم و بدون درد می‌باشد.
2. سالک مرطوب یا نوع روستایی: زخم دارای ظاهری مرطوب بوده و دردناک می‌باشد. تعداد زخم‌ها زیاد و وسیع بوده و بیشتر در دست و پا دیده می‌شود.

علائم و نشانه‌های سالک


برخی از گونه‌های انگل سالک ممکن است بدون ایجاد بیماری تا مدت‌های طولانی در بدن یک فرد باقی بمانند. علائم این عارضه به نوع آن بستگی خواهند داشت.

 سالک پوستی

اصلی‌ترین علامت این عارضه، زخم‌های پوستی بدون درد می‌باشد. علائم پوستی ممکن است تنها یک یا دو هفته پس از نیش پشه خاکی در فرد ظاهر شوند. با این ‌حال، در برخی از موارد علائم عارضه تا ماه‌ها یا سال‌ها بروز نمی‌کنند.در افرادی که به نوع پوستی مخاطی بیماری مبتلا هستند، علائم آن یک تا پنج سال پس از بهبود ضایعه‌های پوستی ظاهر می‌شوند. این زخم‌ها عموماً بر روی سطوح دهان و بینی و یا بر روی لب‌ها ایجاد می‌شوند. از علائم دیگر عارضه می‌توان موارد زیر را نام برد:
آبریزش یا پر بودن بینی
خونریزی بینی
مشکل در تنفس

s2
سالک احشایی

علائم بیماری معمولاً تا ماه‌ها پس از نیش پشه خاکی ظاهر نمی‌شوند. اکثر موارد بیماری دو تا شش ماه پس از آلوده شدن فرد خود را نشان می‌دهند. از جمله علائم این عارضه می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
کاهش وزن
ضعف
سرفه
تب که به مدت چند هفته تا چند ماه ادامه پیدا کند.
بزرگ شدن طحال
بزرگ شدن کبد
کاهش میزان تولید گلبول‌های قرمز خونی
خونریزی
دیگر عفونت‌ها
تعریق شبانه
نازک شدن موها
پوست فلس مانند
پوست خاکستری‌رنگ و تیره

علت بیماری


منبع سالک نوع شهری یا خشک، سگ ها نیز مانند انسان به این انگل آلوده و مخزن اصلی بیماری هستند.
در مورد نوع روستایی، یا مرطوب، مخزن بیماری عمدتا جوندگان هستند که مهم ترین آنان در ایران، موش صحرایی رومبومیس اوپیموس می باشد.

عوارض بيماري سالک


سل زخم سالك پس از اين كه درمان مي‌شود، شكل بدي مخصوصاً در صورت ايجاد مي‌كند. علاوه بر اين محل زخم با ساير ميكروب‌ها منجر به عوارض شديدي مي‌شود.
بعضي مواقع نيز سالك در جاهاي حساس بدن مثل: پلك ، گوش، بيني موجب سوراخ شدگي و تغيير شكل كه كاملاً مورد توجه است به وجود ‌مي‌آورد.

تشخیص


مهم است که در صورت رفتن به محل‌هایی که سالک در آن‌ها رایج است، این مورد را به پزشک خود گزارش دهید. بدین ترتیب پزشک شما می‌تواند وجود این انگل در بدن شما را مورد آزمایش قرار دهد. درصورتی‌که انگل لیشمانیا در بدن شما وجود داشته باشد، پزشک از آزمایشات دیگری برای تشخیص گونه‌ی آن استفاده خواهد کرد.

 سالک پوستی

پزشک شما ممکن است با بریدن تکه‌ای از یکی از زخم‌ها، از پوست شما نمونه‌برداری کند. او برای تشخیص نوع انگل، این نمونه را در زیر میکروسکوپ تحت بررسی قرار داده و یا آن را کشت می‌دهد. در روش کشت دادن نمونه، به انگل‌ها اجازه داده می‌شود تا تکثیر شوند و مقدار آن‌ها به حد قابل‌ تشخیص برسد.

 سالک احشایی

در بسیاری از موارد، افراد نیش پشه خاکی را به یاد نمی‌آورند بنابراین تشخیص این عارضه ممکن است کمی دشوار باشد.در ابتدا پزشک یک معاینه‌ی فیزیکی را انجام داده و بزرگ شدن کبد و طحال را بررسی می‌کند. سپس ممکن است یک نمونه‌برداری از مغز استخوان و یا یک آزمایش خون انجام شود. این آزمایش‌ها برای تشخیص وجود انگل انجام می‌شوند. در صورت ضرورت انجام کشت، ممکن است تشخیص دو تا چهار هفته زمان ببرد.

درمان سالک


داروهای موضعی که در درمان سالک به‌کار رفته است عبارتند از:
• کیناکرین
• مایکونازول
• کلوتریمازون
• گلوکاننیم
• کلرو‌پرومازین
• پارامومایسین
• آمفوتریسین

روش های پیشگیری از سالک


• رعایت بهداشت محیط
• گرد آوری فضولات حیوانی و جلوگیری از انباشته شدن آنها
• گرد آوری و دفع بهداشتی و مستمر زباله با استفاده از سطل دردار
• بهسازی محیط
• تخریب و تسطیح اماکن مخروبه .
• دوری از محل زندگی پشه خاکی و مناطق آلوده به سالک ، به ویژه هنگام غروب و اوایل شب
• محافظت بدن در برابر نیش زدن پشه خاکی
• ترمیم شکاف ها و حفره های موجود در دیوارها و سایر قسمت های مناطق مسکونی انسان و دام
• پوشاندن قسمت های باز بدن
• مبارزه با جوندگان و سگ های ولگرد
• محافظت و پوشیده نگه داشتن زخم های سالک برای جلوگیری از گزش پشه خاکی و انتقال بیماری
• استفاده از حشره کش های موثر شیمیایی در منازل به صورت مستمر.
• استفاده از پشه بندهای آغشته به سموم موقع استراحت هنگام شب در فضای باز.
• نصب توری مناسب پشت پنجره های منازل برای جلوگیری از ورود حشره ناقل در طبقات اولیه ساختمان.
• دفع صحیح و مستمر زباله و فضولات دامی و انسانی و جلوگیری از انباشته شدن آنها.
• درمان کامل و به موقع بیماران مبتلا

منابع:

آذین کلینیک، پرشین وی ، سلامتی ، بلاگ اسکای

درمان و رفع خشکی پوست و علتهای آن

11135_orig
پوست بدن در اثر کاهش ترشح چربی توسط غدد پوستی خشک می شود که در این صورت نسبت به عوامل محیطی و بعضی مواد حساس می شود. پوست حالت سوختگی پیدا می کند که به دلیل نداشتن رطوبت کافی است.
بعد از شست و شو، پوست سفت و ناخوشایند می شود ، مگر اینکه با کرم آن را نرم کنید.علامت خشکی شدید پوست، ترک خوردن آن است.

علت


یکی از علت های خشکی پوست نداشتن رطوبت است.
در اثر باد، دمای زیاد و شرایط آب و هوایی، خشکی و ترک پوست بدتر می شود. پوست روی استخوان ها به سختی کشیده می شود بخصوص روی گونه ها، اطراف لب و چشم که باعث می شود خطوط ریزی در این قسمت ها به وجود آید.

درمان خشکی پوست


– زیاد آب بنوشید.متخصصان توصیه می کنند افرادی که پوست خشکی دارند نوشیدن روزی 8 لیوان آب را فراموش نکنند.این کار باعث می شود آب مورد نیاز بدن تامین شود و رطوبت لازم به پوست برسد.

– درمان خشكي پوست با مراقبت روزانه از پوست بطور كامل و صادقانه شروع مي شود. روزانه 2 بار صبح و عصر پوست خود را تميز و مرطوب كنيد .

– شب ها یک نوشیدنی مفید بخورید.می توانید یک لیوان شیر را با یک یا دو قاشق چای خوری روغن بادام مخلوط کنید و قبل از اینکه به رختخواب بروید آن را سر بکشید.

– براي درمان خشكي پوست از ماسكي استفاده كنيد كه روي پوست مرطوب بماند. مطمئن شويد ماسك شما تا زمانيكه روي پوستتان است شروع به خشك شدن نميكند .

– شست و شوی پوست علاوه بر اینکه آلودگی پوست و مواد آرایشی را از بین می برد، چربی طبیعی پوست را هم که از آن حفاظت می کند، از بین می برد. کرم مرطوب کننده،مقدار آب سطح خارجی پوست را افزایش می دهد، در نتیجه نرم و مرطوب به نظر می آید.

– برای رفع خشکی پوستتان از روغن بچه استفاده کنید چون لوسیون های مرطوب کننده برای بزرگسالان اغلب ترکیبات شیمیایی مختلفی دارند که پوست شما را خشک تر می کنند.

– از لايه بردارهاي ملايم كه سلولهاي مرده پوست را در خود حل مي كند و بتدريج و به طور مرتب پوست را لايه برداري مي كند استفاده كنيد .

– قبل از اینکه به حمام بروید مقداری عسل روی پوستتان بمالید و بگذارید 5 تا 10 دقیقه بماند.عسل یکی از بهترین مرطوب کننده های طبیعی است.

– رطوبت پوست خود را با استفاده از مرطوب كننده هاي طبيعي و گياهي افزايش دهيد مثل روغنهاي بدون رنگ ماهي يا كوسه و هم چنين گليسيرين .

– یکی از قدیمی ترین روشها برای رطوبت رسانی به پوست استفاده از حمام شیر است که البته کمی هم اشرافی است چون از هزاران سال پیش ملکه ها عادت داشتند برای تمیزی و درخشندگی پوستشان از این حمام استفاده کنند . پس اگر دلتان می خواهد با خانواده های اشرافی همذات پنداری داشته باشید کافیست در وان حمام با آب گرم،کمی هم شیر بریزید و در آن غوط ه ور شوید.می بینید که پوستتان مرطوب و درخشان تر می شود.

– از ضد آفتابها با SPF مناسب و مرطوب كننده استفاده كنيد بخصوص موقع بيرون رفتن از خانه . هم چنين از كرمهاي آرايشي كه رطوبت را حفظ مي كند استفاده كنيد .

– به جای اینکه برای مرطوب کردن دستتان به دنبال کرم های گران قیمت باشید ،می توانید کمی روغن کنجد را از عطاری ها بخرید و بعد از حمام پوستتان را با آن چرب کنید.

– هر روز كپسول يا مايع روغن ماهي كه شامل اسيدهاي چرب ضروري و يا روغن دانه كتان هستند استعمال كنيد. زيرا روغن ماهي پوست را نرم و انعطاف پذير مي كند . ميزان استفاده از آن در هر روز 2 قاشق سوپخوري مي باشد.

– روغن نارگیل و روغن آووکادو هم برای رفع خشکی پوست انتخاب های خوبی هستند.

– روزانه 5 تا 10 بار و يا حداقل با هر وعده غذايي از ميوه ها و سبزيهاي تازه استفاده كنيد. استفاده از ميوه هايي مثل موز و پرتقال براي درمان خشكي پوست بسيار مناسب است .

– باید بدانید که آب جوش پوست شما را خشک تر می کند .پس سعی کنید هنگام حمام کردن به جای استفاده از آب داغ از آب ولرم استفاده کنید.

– صابونی که از آن استفاده می کنید هم در خشکی پوست شما تاثیر گذار است. بهتر است سراغ خرید صابون های گیاهی بروید چون فاقد هر گونه ترکیبات شیمیایی مضر هستند.این کاررا امتحان کنید . می بینید که پوستتان کمترخشک می شود.

– برای حفظ شادابی و تازگی پوست صورت خود از آب معدنی استفاده کنید. از کیسه حمام یا لیف خشک و زبر استفاده نکنید.

– اگر از آن دسته خانم هایی هستید که مرتب به تمیزی خانه و استفاده از شوینده های مختلف فکر می کنید باید بدانید که این مواد شیمیایی در خشکی و ایجاد ترک های پوستی دست ها موثرند . بنابراین هنگام کار با این شوینده ها حتما از دستکش های پلاستیکی استفاده کنید.

– اگر زانوهای شما به دلیل خشکی پوستتان ترک خورده یک پوست موز بردارید و سطح داخلی آن را روی زانوها بکشید.می بینید که این ترکها نرم شده و کم کم ناپدید می شوند.

راه کارهایی جهت رفع خشکی پوست


ويتامينA يا بتاکاروتن
ويتامين هاي گروه B
ويتامين C
ويتامين D
ويتامين E

عسل نرم کننده ای برای پوست

عسل یکی دیگه از دارو های طبیعی برای پوست های خشکه. به این صورت که این داروی عالی رو به تنهایی روی پوستتون بمالید و بعد از ده دقیقه شستشو بدید. پوست شما بعد از این ماسک در تمام طول روز نرم و درخشان باقی میمونه.

آب برای پوست

باید روزانه 6 تا 8 لیوان آب بنوشید. آب، رطوبت پوست را تامین می کند. سموم را از بدن دفع می کند و آلودگی های خون را از بین می برد. همچنین مانع زدن جوش روی پوست می شود. درصورتی که به مقدار کافی آب مصرف نکنید، بدن از ذخایر آبی پوست استفاده می کند و باعث کم آبی پوست و خشک شدن آن می شود.

برای جلوگیری از وارد شدن آسیب به پوست و مو باید مواد لازم مثل روی و آهن در رژیم های غذایی در نظر گرفته شود. رژیم غذایی غنی از سیلیس، کلسیم و آهن از ریزش مو جلوگیری می کند یا آن را کاهش می دهد. میوه ها نیز به دلیل دارا بودن املاح و مواد معدنی تأثیر بسزایی را در سلامت پوست و مو دارند. میوه ها سرشار از کلسیم، فسفر، سدیم، منیزیم و آهن بوده و برای تأمین رشد و استحکام پوست و مو بسیار مؤثر هستند.»

منابع

نمناک،بیتوته،آفتاب،دونفره،پرتال لاکچری

بیماری پیسی، برص، لک وپیس (ویتیلیگو): علت و درمان

pisi

پیسی، بَرَص، لک و پیس یا ویتیلیگو (Vitiligo) یک اختلال تولید رنگدانه است که در آن ملانوسیت‌ها (سلولهایی که رنگدانه تولید می‌کنند) در  قسمتهایی از پوست، غشاهای مخاطی و شبکیه تخریب شده‌اند. در نتیجه لکه‌های سفید پوست درنواحی مختلف بدن ظاهر می‌شوند. مویی که در نواحی مبتلا به پیسی رشد می‌کند معمولاً سفید می‌شود.

علّت بیماری پیسی شناخته نشده‌است، اما پزشکان چندین نظریه متفاوت مطرح کرده‌اند. یک تئوری این است که افراد پادتنهایی (آنتی‌بادی‌هایی)  تولید می‌کنند که ملانوسیت‌های بدن خودشان را تخریب می‌کند. تئوری دیگر این است که ملانوسیتها خود به خود تخریب می‌شوند. درنهایت بعضی افراد گزارش کرده‌اند که یک رخداد منفرد از قبیل آفتاب سوختگی یا فشار روحی باعث بروز پیسی شده‌است ولی مورد اخیر از نظر علمی ثابت  نشده‌است.

علايم شايع


ماكول ها (نواحي كوچكي بارنگ متفاوت از پوست ) يا لكه هايي با مشخصات زير:

– صاف ، سفيد و غيرقابل لمس با انگشتان هستند.

– گسترش يافته ، نواحي بسيار بزرگ ، با شكل نامنظم و بدون رنگي را تشكيل مي دهند.

– معمولاً در هر دو طرف بدن و تقريباً در جاي مشابهي قرار دارند.

– قطر آنها از 3-2 ميلي متر تا چند سانتي متر متفاوت است .

– باعث آزار و خارش نمي شوند.

– اختلال باعث خاكستري شدن زود هنگام مو مي گردد.

ويتيليگو چگونه پيشرفت مي كند؟

وسعت، دوره و شدت از دست رفتن رنگدانه در اشخاص مختلف متفاوت است. افرادي كه پوست روشني دارند معمولاٌ در تابستان متوجه تفاوت رنگ مابين نواحي مبتلا و ساير نقاط سالم پوست كه برنزه شده اند، مي شوند. پيسي در افراد با پوست تيره بسيار واضح تر از روشن پوستان است در موارد شديد ممكن است رنگدانه در همه جاي پوست از بين برود و پوست يكسره سفيد شود.هيچ راهي براي پيش گويي اين كه هر فرد چقدر رنگدانه از دست خواهد داد و يا اينكه بيماري وي چقدر طول خواهد كشيد وجود ندارد.

يك لك ويتيليگو به صورت ناحيه اي به رنگ سفيد شيري رنگ ديده مي شود. با اين حال ميزان تخريب رنگدانه در هر لك مي تواند با ساير لك ها متفاوت باشد. در يك لك ممكن است سايه هاي مختلفي وجود داشته باشد و نيز يك ناحيه تيره تر، نواحي سفيد شده را احاطه كرده باشد.

پيسي اغلب با از دست رفتن ناگهاني رنگدانه در يك نقطه از پوست شروع مي شود. اين فرآيند مي تواند ادامه يابد و يا به دلايل ناشناخته، خود به خود متوقف شود. دوره هاي از دست رفتن رنگدانه و متعاقب آن ثابت ماندن رنگ لك و دوباره از دست رفتن رنگدانه به طور مدوام تكرار مي شوند.

بازگشت خودبه خودي رنگ به لك هاي سفيد شده خيلي به ندرت اتفاق مي افتد. بعضي از بيماران كه تصور مي كنند بيماريشان خوب شده، در واقع تمام رنگدانه پوست خود را از دست داده و پوستشان يك دست سفيد شده است. گرچه رنگ پوست اين افراد يك دست سفيد شده ولي آنها باز هم به پيسي مبتلا هستند.

 تشخیص پیسی(ویتیلیگو)

اگر پزشك به بیماری ویتیلیگو در شخص مشكوك شد ، از او در مورد تاریخچه بیماری اش سوال می كند . نكات مهم در یك تاریخچه پزشكی، سابقه خانوادگی ویتیلیگو ، بثورات ، آفتاب سوختگی یا ضربه های پوست در محل ضایعه فعلی حدود 3-2 ماه قبل از شروع فقدان رنگدانه ، استرس یا بیماری جسمی و سفید شدن زودرس موها (قبل از 35 سالگی) می باشند . علاوه بر اینها لازمست پزشك بداند كه آیا بیمار یا فردی از خانواده اش مبتلا به بیماری اتوایمون بوده اند یا حساسیت شدید نسبت به آفتاب داشته اند یا نه .

پزشك بیمار را برای رد كردن بیماری های دیگر معاینه می كند .ممكن است پزشك از محل پوست گرفتار نمونه برداری كند و یا برای بررسی شمارش سلولهای خونی و عملكرد تیروئید، از خون نمونه گیری كند. در برخی بیماران ممكنست معاینه چشم از نظر التهاب برخی قسمتها (Uvitis) توصیه شود . یك تست خون از لحاظ وجود ANA (یك نوع آنتی بادی علیه سلولهای خودی) ممكنست انجام شود كه به تشخیص وجود دیگر بیماری های اتو ایمون كمك كند.

درمان


درمانهای طبی

 درمان با استروئید موضعی 

استروئید موضعی می تواند در برگرداندن رنگ به لکه های سفید کمک کند ، بخصوص اگر در مراحل اولیه بیماری شروع شود . درمان باید دست کم تا سه ماه ادامه یابد تا نتیجه دیده شود .

این روش ساده ترین و کم عارضه ترین شیوه درمانی می باشد ، اما اثر بخشی آن به اندازه روشهای طبی دیگر نمی باشد .

پسورالن فتوکموتراپی 

احتمالاٌ سودمندترین روش درمانی ویتیلیگو می باشد . اما وقت گیر است و باید مراقبت کافی برای جلوگیری از ایجاد عوارض که گاهی شدید هم هست ، به عمل آید .

پسورالن یا بصورت موضعی روی پوست قرار می گیرد یا از طریق خوراکی مصرف می گردد و سپس بیمار در مدت زمان معینی در معرض اشعه UV-A قرار می گیرد . درمان موضعی برای افرادی که تعداد لکه های سفیدشان کم است (کمتر از 20% سطح بدن) ، همچنین افراد زیر 2 سال و افرادی که لکه های محدود و مشخص دارند به کار می رود . درمان خوراکی برای مواردی که بیش از 20% سطح بدن درگیر باشد یا افرادی که به درمان موضعی پسورالن پاسخ نمی دهند ، بکار می رود .

3) دپیگمنیشن :

عبارت است از بی رنگ کردن باقیمانده پوست بدن تا تا با لکه های سفید همرنگ شود . این روش برای افرادی که بیش از 50% سطح بدنشان درگیر باشد بهترین انتخاب است ، اما شخصی که به این روش درمان می شود برای همیشه بطور غیر طبیعی نسبت به نور حساس خواهد بود .

البته روشهای درمانی طبی را به شکل زیر نیز می توان تقسیم بندی کرد:

بازگرداندن رنگدانه
 کورتون موضعی: داروهای موضعی حاوی کورتون ممکن است در بازگرداندن رنگدانه به نواحی کوچک مبتلا به پیسی مؤثر باشند. این داروها باید همزمان با سایر درمان ها به کار برده شوند مصرف طولانی این داروها می تواند موجب نازک شدن پوست و حتی پیدایش ترک های پوستی در بعضی نواحی شوند. بنابراین استفاده از آنها باید حتماٌ تحت نظارت متخصص پوست باشد.

 پووا PUVA: در این روش درمان، دارویی به نام پسورالن به بیمار داده می شود، این ماده شیمیایی پوست را نسبت به نور خورشید بسیار حساس می کند. سپس پوست، تحت تابش نوع خاصی از نور ماوراء بنفش به نام UVA قرار می گیرد. دستگاه های درمانی ویژه ای برای این نوع درمان لازم هستند که همه جا در دسترس نمی باشند. در صورت عدم دسترسی به این دستگاه ها، می توان از نور آفتاب که دارای UVA می باشد استفاده کرد. البته امکان تنظیم دقیق مقدار اشعة تابیده شده در صورت استفاده از نور آفتاب وجود ندارد و لذا خطر سوختگی پوست در این روش بیشتر است. وقتی پیسی خیلی محدود است، پسورالن را می توان بر روی پوست مبتلا مالیده و سپس بیمار را در معرض تابش UVA قرار داد.

با این حال معمولاٌ پسورالن را به صورت قرص خوراکی به بیمار می دهند در این روش درمانی بین 50 تا 70 درصد شانس برگشتن رنگدانه به پوست صورت، بدن، بازوها، ران و ساق پاها وجود دارد. دست ها و پاها خیلی کم به این نوع درمان پاسخ می دهند. معمولاٌ حداقل یک دوره درمان یک ساله به صورت 1 تا 3 بار در هفته لازم است. پووا فقط باید توسط متخصص پوست و تحت شرایط کنترل شده صورت گیرد.

عوارض جانبی پووا شامل واکنش های مشابه آفتاب سوختگی هستند. در صورت استفاده طولانی مدت، بر روی پوست کک مک بوجود آمده و پوست مستعد ابتلا به سرطان می شود.

از آنجا که انواع پسورالن موجب افزایش حساسیت چشم نسبت به نور خورشید می شوند، استفاده از عینک های آفتابی محافظ در برابر UVA از شروع درمان تا غروب آفتاب در همان روز ضرورت تام دارد. دلیل محافظت از چشم ها، پیشگیری از ابتلاء زودرس به آب مروارید است معمولاٌ ازPUVA   برای بچه های زیر دوازده سال، زنان باردار یا شیرده و یا افراد مبتلا به بعضی از بیماری های خاص استفاده نمی شود.

پیسی

اشعة ماوراءبنفشطیف بسیار محدودی از اشعة ماوراءبنفش B قدرت تحریک سلول های رنگدانه ساز را داشته و در درمان پیسی مفید می باشد. این طیف اشعه تنها توسط لامپ های مخصوص و یا سیستم لیزر تولید می گردد. عوارض این روش بسیار کم بوده و در بچه ها نیز قابل استفاده است.

پیوند پوست: انتقال پوست از نواحی طبیعی به نواحی سفید شده فقط در مورد تعداد محدودی از بیماران مبتلا به پیسی امکان پذیر می باشد. معمولاٌ این روش موجب بازگشت کامل رنگ به نواحی مبتلا نمی شود.

از بین بردن رنگدانة باقی مانده

در بعضی از بیماران که بیماری پیسی وسعت زیادی پیدا کرده است، عملی ترین روش درمان، رنگ زدایی از نواحی طبیعی پوست و یکدست کردن رنگ آن است. در این روش از یک مادة شیمیایی به نام”roquinone Monobenzylether Of Hy” یا از اشعة لیز استفاده می شود. این روش درمان حدود یک سال به طول می انجامد. معمولاٌ از بین رفتن رنگ پوست در این روش دایمی و برگشت ناپذیر است.لذا بیماران باید اکیداٌ از تماس با نور آفتاب اجتناب نمایند.

روشهای جراحی

تمام روشهای جراحی روشهای تجربی هستند ، چون اثربخشی و عوارض جانبی آنها بطور کامل مشخص نشده است.

1) پیوند پوست بدن خود فرد .

2) پیوند پوست با استفاده از ایجاد تاول .

3) میکروپیگمانتاسیون (خالکوبی _ Tattoing) : کاشتن رنگدانه در پوست .

4) پیوند ملانوسیتهای کشت داده شده خود فرد .

درمانهای کمکی

1) ضد آفتاب ها : افراد مبتلا به ویتیلیگو خصوصا آنهایی که پوست روشن دارند باید از یک ضد آفتاب مناسب استفاده کنند تا آنها را از اشعه ماوراء بنفش خورشید محافظت کند . بعلاوه ضد آفتاب پوست را از آفتاب سوختگی محافظت می کند و باعث کمتر شدن اختلاف رنگ بین پوست سالم و لکه سفید می گردد .

2) مواد آرایشی : برای افرادی که لکه های ویتیلیگو محدود به نواحی باز بدن باشد ، مفید است .

3) مشاوره و حمایت : بسیاری از افراد مبتلا به ویتیلیگو از مشاوره با طک مرکز تخصصی سلامت روانی سود می برند. در آنجا میتوانند در مورد مسائلی که برای آنها پیش آمده صحبت کنند و فرد مشاور می تواند راه حل مناسب ارائه دهد.

پیشگیری


از آنجایی که علت این بیماری شناخته‌نشده‌است، راه مؤثری برای پیشگیری از آن وجود ندارد. نقش استرس‌های روحی در ایجا یا تشدید بیماری قطعاً مشخص نشده‌است. اگر چه بعضی از بیماران دوره‌های شدت بیماری را به این استرس ها ارتباط می‌دهند. در برخی بیماران هرگونه آسیب پوست (سوختگی، زخم، خراشیدگی، ضربه‌های مکرر) موجب پیدایش لک‌های پیسی در محل آسیب می‌شود. این دسته از بیمارن باید در مراقبت از پوست خود دقت بیشتری نمایند. نقش غذا در بروز بیماری مشخص نیست و در حال حاضر هیچ محدودیت غذایی خاصی به بیماران توصیه نمی‌شود.

منابع:

دکترمحرابیان، صبح زاگرس، پرشین v،پارسی طب، ویکی پدیا

درمان زخم های عمیق پوستی و زخم بستر

 

g-2

زخم بستر که با عنوان زخم فشاري يا جراحت فشاري نيز شناخته مي‌شود، زخم‌هايي در پوست و بافت‌هاي زيرين آن است که در اثر وارد آمدن فشار در درازمدت بر روي پوست به وجود مي‌آيد. زخم بستر عمدتاً بر روي قسمت‌هايي از بدن که در آن پوست، روي  نواحي استخواني را مي پوشاند، مانند پاشنه‌ها و قوزک پا، لگن و استخوان دنبالچه به وجود مي‌آيد.

غالباً افرادي که به دليل ابتلا به يک بيماري، توانايي حرکت کردن و تغيير وضعيت بدن خود را از دست داده‌اند و يا مجبور به استفاده از ويلچر يا بستري شدن به مدت طولاني هستند، بيشتر در معرض خطر ايجاد زخم بستر قرار دارند

علائم زخم بستر

زخم بستر بر اساس شدت آن به چهار نوع يا چهار مرحله تقسيم مي‌شود:

مرحله 1

مشخصات مرحله آغازين يا مرحله اول زخم‌هاي فشاري به شرح زير است

ساختار پوست هنوز سالم است و پارگي يا جراحت در آن ديده نمي‌شود.

رنگ پوست در افرادي که به طور طبيعي پوست روشن دارند، به حالت قرمز در مي‌آيد و با يک فشار مختصر (نيشگون) رنگ آن سفيد نمي‌شود

در افرادي که پوست تيره دارند، رنگ طبيعي پوست تغيير مي‌کند و با يک فشار مختصر (نيشگون) رنگ آن سفيد نمي‌شود

پوست در محل زخم بستر ممکن است به حالت حساس، دردناک، سفت، نرم يا سردتر نسبت به پوست ناحيه اطراف خود باشد.

مرحله 2

علائم مرحله دوم زخم بستر به صورت زير است

لايه خارجي پوست (اپيدرم) و قسمتي از لايه زيرين پوست (درم) صدمه مي‌بيند يا از بين مي‌رود

زخم ممکن است در ظاهر به صورت سطحي و به رنگ قرمز يا صورتي باشد

روي زخم ممکن است کنده شود

مرحله 3

در مرحله سوم، زخم بستر به شکل يک زخم عميق در مي‌آيد. علائم زخم در اين مرحله عبارت است از:

به خاطر از بين رفتن پوست، ممعمولاً قسمتي از بافت چربي زير پوست نمايان مي‌شود

زخم به حالت يک گودي کاسه‌اي شکل درمي‌آيد

در عمق زخم ممکن است کمي بافت مرده و زردرنگ وجود داشته باشد

آسيب‌ديدگي بافت‌ها ممکن است از سطح زخم اوليه هم فراتر برود و به لايه‌‌هاي زيرين پوست سالم اطراف نيز گسترش پيدا کند

مرحله 4

در مرحله چهارم زخم بستر، قسمت بزرگي از بافت پوست از بين مي‌رود. مشخصات اين مرحله عبارت است از:

بافت پوست به طور کامل از بين مي‌رود و ماهيچه‌ها، استخوان، يا تاندون‌هاي زير آن نمايان مي‌شود

در عمق حفره زخم، احتمالاً مقداري بافت مرده زردرنگ يا تيره رنگ به حالت فلسي و خشک وجود دارد

آسيب‌ديدگي بافت‌ها غالباً از سطح زخم اوليه فراتر مي‌رود و در لايه‌‌هاي زيرين پوست سالم اطراف نيز گسترش پيدا مي‌کند.

زخم‌هاي غيرقابل مرحله‌بندي

اگر سطح يک زخم بستر به طور کامل با بافت‌هاي مرده‌اي به رنگ زرد، قهوه‌اي يا سياه پوشيده شده باشد، آن زخم را غيرقابل مرحله‌بندي مي‌دانند. در واقع در اين وضعيت امکان اينکه ببينيم زخم بستر تا چه عمقي نفوذ کرده است، وجود نخواهد داشت

آسيب‌ديدگي بافت‌هاي عمقي

علائم آسيب‌ديدگي بافت‌هاي عمقي شامل موارد زير است

رنگ پوست به حالت ارغواني يا قرمز کبود در مي‌آيد، اما به ساختار آن آسيبي وارد نشده است

يک تاول بزرگ پر از خون بر روي پوست وجود دارد.

ناحيه محل زخم به حالت دردناک، سفت يا لزج درمي‌آيد

ناحيه محل زخم نسبت به پوست اطراف خود، سردتر يا گرم‌تر است

در افرادي که رنگ پوست آنها به طور طبيعي تيره است، يک لکه براق يا يک ناحيه با

رنگ متفاوت در محل زخم تشکيل مي‌شود

علل ايجاد زخم بستر

زخم بستر در اثر فشاري که بر پوست وارد مي‌شود و از جريان خون کافي در پوست و بافت‌هاي اطراف آن ممانعت مي‌کند، به وجود مي‌آيد. ساير عواملي که عمدتاً از بي‌تحرکي و ناتواني بيمار ناشي مي‌شوند نيز مي‌توانند پوست را در برابر ايجاد زخم بستر آسيب‌پذير ساخته و به تشکيل اين زخم‌ها کمک کنند. سه مورد از مهم‌ترين علل ايجاد زخم بستر عبارتند از:

فشار مداوم بر پوست. وقتي که پوست و بافت‌هاي زيرين آن در بين استخوان و يک سطح زبر مانند ويلچر يا تخت بيمار گير  مي‌کند، فشاري که بر آن وارد مي‌شود بيشتر از فشار جريان خون در رگ‌هاي کوچکي است که اکسيژن و ساير عناصر غذايي را به بافت‌ها مي‌رسانند. در نتيجه، اکسيژن و مواد غذايي به سلول‌هاي پوست و بافت‌هاي اطراف آن نمي‌رسد و اين سلول‌ها آسيب مي‌بينند يا به طور کامل از بين مي‌روند.

سايش پوست سايش عبارت است از مقاومت در برابر حرکت پوست و اندام‌هاي بدن که در زمان کشيده شدن پوست بر روي  يک سطح زبر، مثلاً هنگامي که بيمار در بستر خود تغيير وضعيت مي‌دهد يا پرستار او را تکان مي‌دهد، به وجود مي‌آيد. اگر پوست بدن مرطوب باشد، اين نيروي سايش خيلي بيشتر خواهد شد. سايش پوست بر روي سطوح مختلف مي‌تواند باعث افزايش آسيب‌پذيري آن در برابر ايجاد زخم بستر شود.

قيچي شدن پوست قيچي شدن هنگامي اتفاق مي‌افتد که دو سطح مماس با هم در خلاف جهت يکديگر حرکت کنند. براي مثال،  وقتي که زير سر بيماري که روي تخت بيمارستان خوابيده است را بالا مي‌آوريد، بدن بيمار به طرف پايين ليز مي‌خورد و استخوان دنبالچه او بر روي بستر کشيده مي‌شود. اما پوست روي دنبالچه در جاي خود مي‌ماند و يا به عبارتي در خلاف جهت استخوان حرکت مي‌کند. اين حالت مي‌تواند باعث قيچي شدن پوست و صدمه ديدن بافت‌ها و رگ‌هاي خوني شود و پوست اين ناحيه را در برابر فشار مداومي که بر آن وارد مي‌شود، آسيب‌پذير نمايد.

عوارض جانبي

شايع‌ترين عوارض جانبي ناشي از زخم بستر عبارت است از:

عفونت خون سپسيس عفونت خون هنگامي به وجود مي‌آيد که باکتري‌هاي عفونت‌زا از طريق پوست آسيب‌ديده به جريان  خون وارد مي‌شوند و به سراسر بدن متقل مي‌شوند. سپسيس يک بيماري عفوني خطرناک است که با سرعت زيادي گسترش پيدا مي‌کند و مي‌تواند باعث معلوليت جسمي و يا حتي به خطر افتادن جان بيمار شود.

سلوليت سلوليت يک بيماري عفوني است که پوست و بافت‌هاي نرم مرتبط با آن را درگير مي‌کند. اين عفونت مي‌تواند باعث  درد شديد، قرمزي و متورم شدن پوست شود. افرادي که عصب آنها در اثر اين بيماري آسيب ببيند، اغلب هيچ دردي احساس نمي‌کنند. خود بيماري سلوليت مي‌تواند عوارض خطرناک و مرگ‌آوري را به دنبال داشته باشد

عفونت استخوان و مفاص عفونت‌هاي ناشي از زخم بستر مي‌تواند به مفاصل و استخوان‌هاي نزديک به محل زخم نيز سرايت  کند. عفونت مفصل (آرتروز سپتيک) مي‌تواند باعث آسيب‌ديدگي غضروف و ساير بافت‌هاي مفصلي شود. عفونت استخوان (استئوميليت) نيز مي‌تواند توانايي حرکت و عملکرد مفاصل و اندام‌هاي تحتاني بدن را دچار اختلال نمايد. چنين عفونت‌هايي حتي ممکن است منجر به عوارض خطرناک بيشتر و به خطر افتادن جان بيمار شود

سرطان يکي ديگر از عوارض زخم بستر، ايجاد نوعي از سرطان سلول‌هاي سنگفرشي پوست (SCC) است که اغلب در مورد  زخم‌هاي مزمني که با گذشت زمان بهبود پيدا نمي‌کنند (زخم‌هاي مارژولين) اتفاق مي‌افتد. اين نوع از سرطان، حالت تهاجمي دارد و براي درمان آن معمولاً لازم است عمل جراحي بر روي بيمار انجام شود

درمان زخم بستر و داروهاي آن

زخم بستر در مراحل 1 و 2 معمولاً با انجام مراقبت‌هاي عمومي به صورت مستمر و صحيح، بعد از چند هفته يا چند ماه بهبود پيدا مي‌يابد. مهم‌ترين مراقبت‌هاي لازم براي زخم‌هاي فشاري در مراحل اوليه عبارت است از:

کاهش فشار وارد بر پوست

اولين گام در درمان زخم بستر، کاهش نيروي فشاري است که باعث به وجود آمدن آن شده است. بعضي از راهکارهاي مؤثر براي اين منظور عبارت است از:

حرکت دادن و تغيير وضعيت بيمار به طور مرتب

استفاده از سطوح حائل يا حمايت‌کننده

تميز کردن و پانسمان زخم‌ها

مهم‌ترين اقدامات مراقبتي که در بهبودي زخم بستر تأثير دارد، عبارت است از:

تميز کردن زخم

گذاشتن پانسمان مناسب

حذف بافت‌هاي مرده

دبريدمان يک عمل جراحي است که به منظور برداشتن بافت‌هاي مرده از روي زخم انجام مي‌شود.

دبريدمان مکانيکي عملي است که در طي آن، بافت‌هاي مرده از روي زخم کنده و برداشته مي‌شود. اين عمل جراحي ممکن  است با استفاده از وسايل شستشو دهنده با آب، دستگاه اولتراسوند با فرکانس پايين و يا پانسمان‌هاي تخصصي انجام شود.

دبريدمان آنزيمي با استفاده از آنزيم‌هاي شيميايي و پانسمان‌هاي مناسب براي تخريب و حذف بافت‌هاي مرده از روي زخم  انجام مي‌شود.

درمان زخم‌هاي فشاري که به مرحله 3 يا 4 رسيده باشند، مراحل پيچيده‌تري دارد و به روش‌‌هاي درماني بيشتري براي آن لازم است.

ساير مداخلات درماني

کنترل دردزخم بستر ممکن است با درد همراه باشد. در اين صورت از داروهاي ضدالتهاب غيراستروئيدي از قبيل ايبوپروفن (مانند موترين IB، آدويل و غيره) و ناپروکسن (مانند آلِو (Alevee) و غيره) مي‌توان براي کاهش درد بيمار استفاده کرد. اين داروها مي‌تواند در تسکين درد بيمار در زمان قبل يا بعد از تغيير وضعيت، جراحي‌هاي دبريدمان و تعويض پانسمان زخم‌ها بسيار مؤثر باشد. از داروهاي مسکن موضعي نيز مي‌توان در زمان عمل دبريدمان يا تعويض پانسمان زخم‌ها، استفاده کرد.

آنتي‌بيوتيک‌ها. براي درمان زخم بستر‌هاي عفوني که نسبت به ساير مداخلات و درمان‌ها جواب نمي‌دهد، مي‌توان از داروهاي  آنتي‌بيوتيک موضعي يا خوراکي استفاده کرد.

رژيم غذايي سالم. پزشک يا متخخص تغذيه شما ممکن است براي کمک به بهبودي سريع‌تر زخم بستر، مصرف مقدار بيشتري  از غذاهاي پُرکالري و مايعات را به شما توصيه کند. همچنين ممکن است رژيم‌هاي غذايي غني از پروتئين‌ها، ويتامين‌ها و عناصر غذايي را برايتان تجويز نمايد. علاوه بر آن، احتمالاً پزشک به شما توصيه مي‌کند که مکمل‌هاي غذايي حاوي ويتامين C و روي (Zn) مصرف کنيد.

کنترل بي‌اختياري ادرار و مدفوع. بي‌اختياري ادرار و مدفوع مي‌تواند منجر به تجمع رطوبت بيشتر در بستر بيمار و افزايش  جمعيت باکتري‌هاي بيماري‌زا بر روي پوست بيمار شود و خطر بروز عفونت را بيشتر کند. بنابراين کنترل بي‌اختياري بيمار مي‌تواند به بهبودي سريع‌تر زخم بستر کمک کند. راهکارهايي که براي اين منظور در نظر گرفته مي‌شود شامل کمک به بيمار براي اجابت مزاج به طور مرتب، تعويض مرتب پوشک بيمار، استفاده از لوسيون‌هاي محافظت کننده پوست سالم و استفاده از سوند ادراري يا لوله‌هاي مقعدي براي دفع مدفوع مي‌باشد.

کنترل اسپاسم و گرفتگي عضلات. سايش و قيچي شدن پوست در اثر گرفتگي عضلات، مي‌تواند باعث بدتر شدن زخم بستر  شود. با استفاده از داروهاي شل کننده عضلات، مي‌توان اسپاسم عضلاني را برطرف کرد و به بهبودي سريع‌تر زخم بستر کمک کرد.

استفاده از فشار منفي بر روي زخم (بستن زخم به کمک خلأ يا VAC). در اين روش درماني از وسيله‌اي استفاده مي‌شود که  فشار خلأ را بر روي زخم‌هاي تميز اعمال مي‌کند. اين روش مي‌تواند در بهبودي بعضي از انواع زخم بستر، مؤثر واقع شود

جراحي

براي درمان زخم‌هايي که با استفاده از روش‌هاي فوق بهبود پيدا نمي‌کنند، ممکن است از روش‌هاي جراحي استفاده شود. مهم‌ترين اهداف مورد نظر از انجام عمل جراحي، شامل بهبود بهداشت و زيبايي زخم بستر، پيشگيري يا درمان عفونت زخم‌‌ها، کاهش ترشح مايعات از زخم و کاهش خطر بروز سرطان پوست مي‌باشد.

oo

اگر شما هم براي درمان زخم بستر به عمل جراحي نياز داشته باشيد، نوع جراحي که براي شما انجام مي‌شود در درجه اول به موقعيت زخم بستر و اينکه آيا بافت جاي زخم از جراحي‌هاي قبلي در آنجا باقي مانده باشد يا خير، بستگي خواهد داشت. به طور کلي عمل جراحي زخم بستر در اغلب موارد از طريق پيوند يک تکه از ماهيچه، پوست يا ساير بافت‌هاي نرم شما در محل زخم با هدف پوشاندن آن و ايجاد يک ضربه‌گير محافظ بر روي استخوان آسيب‌ديده (جراحي ترميمي فلاپ) انجام مي‌گيرد.

منابع: کلینیک فتاح

بیماری زونا

 

زونا، جوش‌های پوستی دردناک ناشی از همان ویروسی است که باعث ایجاد آبله‌مرغان می‌شود. بعد از ابتلای شما به آبله‌مرغان، این ویروس در بافت عصبی شما باقی می‌ماند و می‌تواند در مراحل بعدی زندگی منجر به ایجاد زونا شود. زونا معمولاً به ‌صورت نواری در ناحیه کوچکی ازیک‌ طرف صورت یا بدن ظاهر می‌شود. زونا در افراد مسن و افرادی که به دلیل استرس، جراحت،‌ مصرف داروهای خاص یا دلایل دیگر دارای سیستم ایمنی ضعیف هستند، شایع‌تر است. بسیاری از افرادی که به بیماری زونا مبتلا می‌شوند، بهبود خواهند یافت و مجدداً به آن  مبتلا نمی‌شوند. اما زونا ممکن است بیش از یک‌ بار انسان را مبتلا سازد.

 

بيماري زونا ممکن است در هر فردي که به آبله مرغان مبتلا مي‌شود، بروز کند. بعد از آنکه علائم بيماري آبله مرغان رفع شود، ويروس عامل اين بيماري در بدن باقي مي‌ماند. اگر اين ويروس دوباره فعال (بيدار) شود، موجب پيدايش زونا خواهد شد که طي آن تاول‌هاي دردناک و با خارش شديد بر روي پوست ايجاد مي‌شود.

بيماري زونا بيشترين ميزان شيوع را در بين بزرگسالان دارد. يک واکسن براي افراد بالاتر از ۵۰ سال عرضه شده است که مي‌تواند از بروز زونا جلوگيري کند. متخصصين پوست استفاده از اين واکسن را براي همه افراد ۵۰ ساله و مسن‌تر توصيه می‌کنند.

اگر شما به زونا مبتلا شدید، استفاده از داروهای ضد ویروس می‌تواند در تخفیف و کوتاه کردن زمان علائم این بیماری مؤثر باشد. این نوع دارو حتی می‌تواند از ایجاد دردهای عصبی طولانی مدت ناشی از این بیماری جلوگیری کند. بیشترین تأثیر داروی ضد ویروس هنگامی مشاهده می‌شود که مصرف آن ظرف سه روز بعد از ظاهر شدن تاول‌ها آغاز شود.

 علت‌ها و دلایل ایجاد زونا

زونا زمانی رخ می‌دهد که ویروس آبله‌ مرغان مجدداً در بدن شما فعال می‌شود. پس از بهبودی از آبله‌مرغان، ویروس در ریشه‌های عصبی شما “به خواب می‌رود” خفته می‌ماند.

در برخی افراد، ویروس برای همیشه خفته باقی می‌ماند. در برخی دیگر، با ضعیف شدن سیستم ایمنی بدن به‌واسطه بیماری، استرس، و یا پیری، ویروس در بدن بیدار می‌شود. ‌
برخی از داروها ممکن است باعث بیداری ویروس و ایجاد زونا شوند. دلیل این رویداد مشخص نیست. اما ویروس پس از فعال‌سازی مجدد،‌ تنها موجب زونا می‌شود، نه آبله
شما نمی‌توانید زونا را از شخص مبتلا دریافت کنید. اما این احتمال ضعیف وجود دارد که فرد مبتلابه زونا ویروس را به فرد دیگری که قبلاً به آبله‌مرغان مبتلا نشده و واکسن آبله‌مرغان را هم دریافت نکرده است، انتقال دهد.

چه کسانی به زونا مبتلا می‌شوند؟

هر فردی که تابه‌حال به آبله‌مرغان دچار شده باشد، می‌تواند به زونا مبتلا شود. درصورتی‌که سن شما بیشتر از ۵۰ سال باشد، یا دارای سیستم ایمنی ضعیف باشید، شانس ابتلای شما به زونا بیشتر است.

یک واکسن زونا برای بزرگ‌ سالان وجود دارد. این واکسن شانس ابتلا به زونا را کاهش داده و از بروز درد طولانی‌مدتی که می‌تواند بعد از زونا رخ دهد، پیشگیری می‌کند. در صورت ابتلا به زونا، تزریق واکسن احتمال کاهش درد و بهبود سریع‌تر زونا را بالا می‌برد.

علائم و نشانه‌ها

معمولا علائم زونا مرحله‌به‌مرحله بروز پیدا می‌کند. در ابتدا شما ممکن است سردرد یا حساسیت به نور را تجربه کنید. همچنین ممکن است  علائم آنفولانزا را داشته باشید، اما تب از علائم این عارضه نیست.

زونا با درد، سوزش و یا حساسیت شدید در یک ناحیه از پوست و به‌طورمعمول در یک‌طرف بدن آغاز می‌شود. به نظر می‌رسد که شایع‌ترین محل برای زوستر بر روی بالاتنه یا باسن باشد، اگرچه بر روی پاها، صورت و یا بازوها نیز یافت می‌شود
پس از چند روز، جوش‌های پوستی ظاهرخواهد شد و به تاول‌هایی شبیه آبله‌مرغان تبدیل خواهد شد
شما همچنین ممکن است سردرد، تب، دردهای عصبی و احساس سرگیجه و یا ضعف را تجربه کنید. یا ممکن است درد یا جوش‌هایی در ناحیه صورت، تغییر در بینایی، تغییراتی در قوه تفکر، یا یک جوش گسترش‌یافته را احساس کنید
وجود یک جای جوش یا تاول بر روی صورت شما، به‌ویژه در نزدیکی یک‌چشم و یا بر روی نوک بینی شما، می‌تواند هشداری برای مشکلات چشمی باشد.
حتی پس از پوسته‌شدن تاول و افتادن آن ممکن است درد که گاها شدید استف برای چند هفته یا حتی چند ماه ادامه یابد.

عوارض زونا

به تأخیر انداختن و یا عدم درمان پزشکی زونا ممکن است خطر ابتلا به عوارض را افزایش دهد. عوارض زونا عبارت‌اند از:نورالژی پس از زونا، عبارت است از دردی که ظرف ۱ ماه بهبود نمی‌یابد. این درد ممکن است برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از بهبود زونا نیز ادامه یابد. این عارضه در افراد ۵۰ ساله و بالاتر و در افرادی که سیستم ایمنی آن‌ها به دلیل بیماری دیگری مانند دیابت یا عفونت اچ آی وی ضعیف است، شایع‌تر می‌باشد.

گسترش زونا، که عبارت است از یک جوش تاولی که در بخش بزرگی از بدن گسترش می‌یابد و می‌تواند قلب، ریه‌ها، کبد، پانکراس، مفاصل و دستگاه گوارش را تحت تأثیر قرار دهد. عفونت ممکن است به اعصاب کنترل‌کننده حرکت بدن نیز گسترش یابد که می‌تواند موجب ضعف موقت شود.

عوارض عصب جمجمه اگر زونا بر اعصاب نشأت‌گرفته از مغز (اعصاب جمجمه) تأثیر بگذارد، عوارض ممکن است شامل موارد زیر باشد:‌

التهاب، درد، و از دست دادن حس در یک یا هر دو چشم

درد شدید گوش، جوش در اطراف گوش، دهان، صورت، گردن، و پوست سر، و فقدان حرکت در اعصاب صورت سندرم رامسی هانت

التهاب ، و انسداد احتمالی عروق خونی، که ممکن است منجر به سکته شود

عفونت باکتریایی تاول
ضعف عضلانی در ناحیه مبتلای پوست قبل، در طول و یا پس از زونا

تشخیص زونا

معاینات و آزمایش‌ها

پزشکان معمولاً با دیدن ناحیه زخم در سمت راست یا چپ بدن شما، قادر به تشخیص زونا هستند. اگر تشخیص زونا واضح نباشد، پزشک شما ممکن است تست‌های آزمایشگاهی، به‌طورمعمول تست تب‌خال، بر روی سلول‌های گرفته‌شده از تاول را برای شما تجویز کند.
چنانچه دلیلی دال بر وجود زونا در دست باشد، پزشک شما پیش از شروع درمان با داروهای ضدویروس، حتماً آزمایشات لازم را انجام خواهد داد. درمان زودهنگام می‌تواند به کوتاه شدن دوره بیماری و پیشگیری از عوارضی چون نورالژی پس از زونا کمک کند

 

درمان زونا

هیچ درمان قطعی برای زونا وجود دارد، اما درمان زونا ممکن است دوره بیماری را کوتاه کرده و از بروز عوارض پیشگیری نماید. گزینه‌های  درمانی عبارت‌اند از

داروهای ضدویروسی برای کاهش درد و طول مدت زونا

داروهای مسکن، داروهای ضدافسردگی، و کرم‌های موضعی برای تسکین درد طولانی‌مدت

درمان اولیه

به‌محض تشخیص زونا، پزشک شما احتمالاً درمان با داروهای ضدویروسی را شروع خواهد کرد
اگر شما مصرف داروها را در ۳ روز نخست مشاهده زخم زونا آغاز کنید، احتمال ابتلای شما به مشکلات بعدی، مانند نورالژی پس از زونا کمتر خواهد بود
شایع‌ترین درمان‌های زونا عبارت‌اند از:

داروهای ضدویروسی، مانند آسیکلوویر، فامسیکلوویر، یا والاسیکلویر، به‌منظور کاهش درد و طول مدت زونا

داروهای مسکن بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن، برای کمک به کاهش درد در طول حمله زونا. در هنگام مصرف داروها نکات ایمنی را رعایت کنید. تمام دستورالعمل‌های روی دارو را مطالعه و دنبال کنید

آنتی‌بیوتیک‌های موضعی، که برای پیشگیری از عفونت تاول به‌طورمستقیم بر روی پوست استفاده می‌شوند

برای موارد شدید زونا، برخی از پزشکان ممکن است استفاده از کورتیکواستروئیدها همراه با داروهای ضدویروسی را تجویز کنند. کورتیکواستروئیدها اغلب برای زونا استفاده نمی‌شوند

درمان خانگی 

شما می‌توانید با رعایت نکات زیر مدت‌زمان و درد زونا را کاهش دهید:

مراقبت خوب از زخم‌های پوست

اجتناب از کندن و خاراندن تاول. اگر تاول‌ها دست‌کاری نشوند، به‌طور طبیعی پوسته شده و از بین می‌روند.

استفاده از کمپرس سرد و مرطوب چنانچه موجب کاهش درد و ناراحتی می‌شود. لوسیون‌ها، مانند کالامین، می‌توانند بعد از کمپرس مرطوب استفاده شوند

استفاده از آرد ذرت یا جوش‌شیرین برای کمک به خشک شدن زخم و درنتیجه تسریع درروند بهبود زخم

خیس کردن زخم‌ها با آب برای کمک به تمیز کردن پوسته‌ها، کاهش تراوش و تسکین پوست

 

درمان درد

درمان کاهش درد ناشی از نورالژی پس از زونا شامل موارد زیر است:

داروهای ضدافسردگی، مانند داروی ضدافسردگی تری سیکلیک به‌عنوان‌مثال، آمی‌تریپتیلین

بی‌حس‌کننده های موضعی که شامل بنزوکائین و لیدوکائین بوده، در فرم‌های بدون نسخه در دسترس بوده و  می‌تواند به‌منظور تسکین درد به‌طور مستقیم بر روی پوست استفاده شود.

داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین یا پرگابالین

داروهای مخدر، مانند کدئین

کرم‌های موضعی حاوی کپسایسین ممکن است تا حدی موجب تسکین درد شوند. همچنین یک پچ پوستی تجویزی با دوز بالا (زوکتا)‌ برای نورالژی پس از زونا وجود دارد. کپسایسین ممکن است در برخی افراد باعث تحریک و یا سوزش پوستی شود و بنابراین باید با احتیاط مصرف شود.

 

پیشگیری

 

دو واکسن آبله مرغان (ویروس وارسیلا) و واکسن زونا (ویروس وارسیلا زوستر) در پیشگیری از زونا مؤثر است.

واکسن آبله مرغان: واکسن آبله مرغان (واریواکس) در دوران کودکی برای پیشگیری از ابتلا به این بیماری و ایمن‌سازی بدن در  برابر آن تزریق می‌شود. به علاوه توصیه می‌شود بزرگسالانی که به آبله مرغان مبتلا نشده‌اند، نیز این واکسن را تزریق کنند. اگرچه تزریق واکسن به معنای ایمنی صد در صد در برابر آبله مرغان یا زونا نیست، اما احتمال ابتلا به این بیماری‌ها و شدت آنها را در صورت ابتلا کاهش می‌دهد

واکسن زونا: سازمان غذا و دارو تزریق واکسن وارسیلا زوستر (زوستاواکس) به بزرگسالان 50 سال به بالا را تایید کرده است  تزریق واکسن زونا نیز مانند واکسن آبله مرغان تضمین عدم ابتلا به زونا نیست، اما این واکسن مدت ابتلا به بیماری و شدت آن و همچنین احتمال درد عصبی پس از ببهود زونا را کاهش می‌دهد. واکسن زونا صرفاً یک راهکار پیشگیرانه است و برای درمان بیماران مبتلا به زونا کاربرد ندارد. این واکسن حاوی ویروس زنده است و بیماران دچار ضعف سیستم ایمنی نباید این واکسن را دریافت کنند.

 

منابع:کلینیک پوست و موی صدف مرکز مشاوره وزیبایی آذین

 

 

زگیل آبکی چیست

Molluscaklein

توصیف

عفونت پوستی پاکس ویروس که با پاپولهای منفرد ناف دار مشخص می شود. مولوسکوم کونتاژیوزوم تناسلی در بالغین باید بعنوان بیماری مقاربتی مدنظر قراربگیرد. مولوسکوم کونتاژیوزوم تناسلی دراطفال شایع است و لزوما به علت سوء استفاده جنسی نمی باشد.
در اطفال بسیار شایع است.از طریق تماس مستقیم و یا خود تلقیحی انتشار می یابد. ضایعات تمایل دارند در بیماران درماتیت آتوپیک و یا کسانی که سد پوستی آنها مختل است به تعداد بیشتر وسرعت بیشتر انتشاریابند. در بیماران ایدزی ممکن است ضایعات بسیار بزرگ (gaint) و بد شکل ظاهر شوند.

یافته های معاینه فیزیکی

ضایعاتی مجزا، مختصری ناف دار، همرنگ پوست، گنبدی شکل و با سایز 5-2mm دیده می شوند. نواحی پوبیک و ژنیتالیا شایعترین نواحی درگیر در بالغین هستند. خیلی اوقات ضایعات بصورت گروهی دیده میشوند و منطقه وسیعی را پوشش میدهند.التهاب، اریتم و پوسته ریزی در محیط یک یا تعدادی از ضایعات ممکن ست دیده شود. این ممکن است بعلت التهاب ناشی از خاراندن ایجاد شده باشد و یا یک واکنش افزایش حساسیتی باشد. تروما ممکن است ظاهر مشخص برخی ضایعات را مخدوش کند. پاپولها اغلب بوسیله موهای پوبیک استتار میشوند. اغلب بیماران فقط چند ضایعه محدود دارند که براحتی ممکن است از نظر مخفی بمانند. تمرکز معاینه باید بر موهای پوبیک، نواحی ژنیتالیا ، آنال ،رانها و تنه باشد. ضایعات در هر جای بدن بجز کف دست و کف پا ممکن است دیده شوند. ضایعات مولوسکوم کونتاژیوزوم اغلب با وارت اشتباه میشوند.

درمان

ضایعات مولوسکوم کونتاژیوزوم تناسلی باید بمنظور پیشگیری از انتقال از راه جنسی تحت درمان قرار بگیرند. ضایعات جدید کوچکتر از آن هستند که در معاینه اول مشخص شوند و ممکن است بعد از درمان ظاهر شده و نیازمند توجه در ویزیت های آتی باشند. پاپول های کوچک را میتوان بسرعت با کمک کورت با یا بدون بیحسی موضعی برداشت. کرایوسرجری با نیتروژن مایع درمان انتخابی بیمارانی است که اعتراضی به درد ندارند و قدرت تحمل درد را دارند. رویکرد محافظه کارانه لازم است زیرا فریز کردن بیش از اندازه ایجاد هایپر یا هایپو پیگمانتاسیون میکند. با کمک انتهای چوبی سواپ پنبه ای یک قطره کوچک کانتاریدین 0.7% (Cantharone ) رابر روی سطح ضایعه قرار دهید، از تماس آن با پوست سالم پرهیز کنید.6-4 ساعت بعد از روی پوست شسته شود. ضایعات دچار تاول شده و بدون برجای گذاشتن اسکار بهبود می یابند. گهگاه مکن است ضایعات جدید در همان محلی که بدنبال مصرف کانتاریدین دچار تاول شده بود ایجاد شوند. هایپر یا هایپو پیگمانتاسیون محتمل است. استعمال کرم Imiquimod(Aldara) 5% بصورت 3 بار در هفته شبها برای 3-2 ماه میتواند سودمند باشد. این کرم خصوصاً برای مولوسکوم صورت اطفال _که کاربرد روشهای اسکار دهنده کنترااندیکه است _ سودمند است.

نشانه ها

تنها نشانه این بیماری وجود برجستگی ها روی پوست است . معمولا حدود 7 هفته بعد از وارد شدن ویروس به بدن بیمار این برجستگی ها نمایان میشوند. البته در موارد نادر ممکن است تا چند ماه هم این برجستگی ها نمایان نشوند.
کودکان هم ممکن است دچار این بیماری بشوند.هنگامیکه برجستگی ها روی پوست ایجاد میشود اغلب :
بسیار کوچک و گنبدی شکل هستند.
سطح آنها صاف و یا مومی شکل و یا مروارید شکل است.
رنگ آنها صورتی رنگ و یا به رنگ خود گوشت بدن است.
در مرکز آنها یک گودی هست که درون آن با مایع سفیدرنگی پر شده است.
برجستگی ها بدون درد هستند اما غالبا با خارش همراه هستند.
سیستم ایمنی بدن با آن مبارزه میکند.
خارش دادن و شکافتن این برجستگی ها براحتی آن را به قسمت های دیگر بدن منتقل کند.
افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند میتوانند صدها برجستگی داشته باشند. در بزرگسالان معمولا این برجستگی ها در صورت ، گردن ، دست ، بازوها و زیر بغل دیده میشود. دیگر مناطق ایجاد این برجستگی ها اندام تناسلی ، ران ها و شکم میباشد. بزرگسالان از طریق تماس جنسی هم میتوانند دچار این ویروس بشوند.

چه کسانی دچار این ویروس میشوند :

این بیماری اغلب در کودکان مشاهده میشود.افرادی که در مناطق گرمسیری زندگی میکنند بیشتر در معرض این بیماری هستند. محل رشد این ویروس جاهای گرم و مرطوب است.داشتن شایع ترین نوع اگزما یعنی درماتیت آتوپیک هم خطر ابتلا به مولاسکوم را افزایش میدهد.اگر فرد بخاطر داشتن سیستم ایمنی ضعیف ( به هردلیلی چه بیماری مانند HIV و چه بخاطر درمان سرطان ) دچار مولاسکوم بشود آنوقت باید بسیار بسیار این بیماری را جدی بگیرد.

چه چیزی باعث مولاسکوم میشود :

دریافت کردن ویروس این بیماری از 2 راه حاصل میشود :
چیز آلوده به ویروس را لمس کنید مانند حوله و لباس . کشتی گیران و ژیمناستیک کاران هم میتوانند از طریق دست زدن به تشک ورزشی آلوده این ویروس را دریافت کنند.
تماس مستقیم پوست به پوست با فرد آلوده . کشتی گیران براحتی میتوانند بخاطر تماس مستقیم پوست به پوست این ویروس را از یکدیگر دریافت کنند. نوجوانان و بزرگسالان از طریق تماس جنسی هم میتوانند این ویروس را دریافت کنند.پزشک متخصص پوست اغلب با نگاه کردن به بدن شما این بیماری را تشخیص میشدهد . گاهی اوقات ممکن است شما این بیماری را با بیماری های مشابه مانند زگیل و آبله مرغان اشتباه بگیرید. اگر پزشک دچار این شک بشود قسمتی از پوست را نمونه برداری میکند و زیر میکروسکوپ بررسی میکند.

بیماریزایی

مولوسکوم کانتوژیوزوم ممکن است در هر سنی مشاهده شود اما در بیماران مبتلا به آتوپی تعداد ضایعات پوستی بیشتر است و راحتتر منتقل و پخش می‌شوند . بیشترین فراوانی در سنین ۳ تا ۹ سال دیده می‌شود و یک بیشینه فراوانی دیگر هم در سنین ۱۶ الی ۲۴ سالگی است .ضایعه در گروههای سنی مختلف در جاهای متفاوتی از پوست ظهور پیدا می‌کند. اصولاً راه انتقال بیماری از طریق تماس پوست به پوست است و افرادی مانند مساژورها و کشتی‌گیرها بیشتر به آن مبتلا می‌شوند. کودکانی که این ضایعه را دارند نباید با کودکان دیگر آبتنی و حمام کنند.

نکاتی برای مدیریت مولوسکیوم

متخصص پوست نکات زیر را به بیماران مبتلا به مولوسکیوم و یا افرادی که احتمالاً به این بیماری پوستی مبتلا هستند، ارائه می‌دهند.با عمل به این نکات می‌توانید از گسترش این بیماری جلوگیری کنید. زیرا احتمال گسترش این بیماری به سایر نقاط بدن و به افراد دیگر وجود دارد. هنگامی که زگیل‌های آبکی قابل مشاهده هستند، می‌توانند گسترش یابند. برای جلوگیری از گسترش این بیماری می‌توانید:
از خراشیدن و یا کندن تاول‌ها تا جایی که ممکن است خودداری کنید. پوشاندن تاول‌ها با پانسمان ممکن است به شما کمک کند.
از انجام ورزش‌هایی مانند کشتی، ژیمناستیک و شنا پرهیز کنید.
از رخت‌کن استفاده نکنید.
از حوله، کیسه حمام، لباس و سایر وسایل شخصی مشترک استفاده نکنید.
از اصلاح کردن پوستی که دارای زگیل آبکی است، خودداری کنید.
از رابطه جنسی با فرد مبتلا پرهیز کنید

درمان

پزشک متخصص درمان این بیماری را توصیه میکند تا جلوگیری کند از :
گسترش این ویروس به سایر نقاط بدن
انتقال این ویروس به افراد دیگر
رشد این ویروس در افرادی که سیستم ایمنی ضعیف دارند متوقف شود
درمان این بیماری برای کودکان عوارض جانبی ممکن است به همراه داشته باشد ولی برجستگی ها اغلب بدون درمانند. اگرچه برجستگی ها بدون درمانند ولی شخص بیمار باید برای جلوگیری از انتقال و گسترش این بیماری درمان شود. درمان بستگی به سن و تعداد برجستگی های روی بدن شما دارد.
کرایوتراپی ( سرمادرمانی) : متخصص پوست با نیتروژن مایع برجستگی ها را فریز ( منجمد) میکند.
کورتاژ : متخصص پوست با ابزاری بنام ” کورت ” برجستگی ها را خراش میدهد .

جراحی با لیزر : متخصص پوست با استفاده از لیزر برجستگی ها را از بین میبرد. این درمان برای کسانی که سیستم ایمنی ضعیف دارند مناسب است.
درمان موضعی : متخصص پوست با استفاده از اسید های مختلف درمان را انجام دهد مانند اسید تریکولوراستیک که اغلب برای افرادی که برجستگی زیاد دارند و سیستم ایمنی آنها ضعیف است استفاده میشود.

منابع

ویکی پدیا ،دکتربهروزبابک بین ، دکترمحمد ابراهیمی راد ، درمانگاه تخصصی فتاح

زخم بستر چیست ؟

ا

همه آدم‌ها در طول زندگی‌شان آسیب‌دیدگی‌ای که باعث ایجاد زخم شود، تجربه کرده‌اند و معمولا بعد از ایجاد آن نگران می‌شوند که مبادا جایش باقی بماند. بویژه اگر در معرض دید و مثلا روی صورت باشد.
دکتر حسین طباطبایی، متخصص پوست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران در این باره می گوید: معمولا شکل ظاهری زخم ها گرد یا نامنظم است و با تخریب کامل سطح پوست و قسمت هایی از میان پوست ایجاد می شود. اندازه زخم ها از چند میلی متر تا چند سانتی متر متغیر است و ممکن است شل یا سفت باشد. گاهی هم زخم به سمت زیرین یعنی درم یا قسمت زیر درم یا هیپودرم گسترش می یابد که در این صورت، جوشگاه باقی می گذارد.
زخم ها می تواند در پوست یا مخاطی مانند مخاط دهان، مخاط تناسلی، مخاط دستگاه گوارش و… ایجاد شود، اما شایع ترین محل زخم پوستی، ساق پاست. دکتر طباطبایی با بیان این مطلب ادامه می دهد: زخم در پوست به صورت التهاب و قرمزی بیشتر و اغلب زخم های پوستی در مواجهه با گرما، سرما، تحریک با وسایل بیرونی یا اختلال در جریان گردش خون پوست ایجاد می شود. اگر زخم ها عفونی شود، عمق، وسعت و شدتش بیشتر می شود.

دلایل پیدایش زخم‌ بستر


وجود فشار بر روی پوست و بافت‌ها. این عامل شایع‌ترین علت بروز این عارضه می‌باشد.
سرخوردن از روی ویلچر یا تخت می‌تواند موجب شود که پوست به سمتی در جهت متفاوتی از قسمت‌های دیگر حرکت کند و تا بخورد (نیروی برشی)
کشیده شدن بر روی ملافه و سایر سطوحی که می‌تواند موجب بروز سوختگی‌های اصطکاکی شود.
رطوبت بیش‌ازحد در پوست که می‌تواند ناشی از تعرق، ادرار و یا مدفوع باشد. احتمال تجزیه پوست و بروز زخم‌های عمیق در پوستی که غالباً مرطوب است بیشتر می‌باشد.

اصلا چرا زخم ایجاد می شود؟


اما چرا زخم ایجاد می شود؟ دکتر طباطبایی در پاسخ می گوید: مهم ترین دلیل ایجاد زخم صدمه دیدن جریان گردش خون است، بویژه زخم های مزمن، جریان گردش خون کمی دارد. از علل دیگر زخم ها عفونت های باکتریایی، ویروسی، قارچی یا سرطان هاست. زخم وریدی هم به دلیل جریان ناکافی خون ایجاد می شود که در سالمندان شایع است. علاوه بر این، در بسیاری از بیماری های پوستی نیز زخم یکی از نشانه های بیماری است. بدیهی است در این صورت باید ضمن مراقبت کلی از زخم ها، بیماری اصلی درمان شود. فراموش نکنید در تمام زخم های مزمن، تجویز آنتی بیوتیک های خوراکی یا تزریقی از مهم ترین درمان هاست، زیرا در زخم های مزمن، باکتری های فرصت طلب به آسانی باعث عفونی شدن زخم ها می شود.

عوامل خطر

افراد زیر معمولا در معرض بالاترین خطر برای زخم بستر هستند:
افراد بستری
افرادی که بیشترین زمان در روز را روی صندلی چرخدار می‌گذرانند.
افراد مسن (به دلیل کاهش قابلیت ارتجاعی پوست)
افراد دیابتی
افراد با پوست شکننده
اگر شما به مدت طولانی بستری شده باشید، خطر بروز زخم بستر در این نواحی از بدن شما وجود دارد
شانه‌ها یا سر دنده‌ها در پشت
آرنج‌ها
پشت سر
لاله گوش‌ها
زانوها، قوزک، پاشنه و انگشتان پاها
پایین کمر و استخوان لگن خاصره
اندام تناسلی (در مردان
سینه‌ها (در زنان)
در اینجا 6 توصیه کلی در مورد مراقبت از انواع زخم ها را بیان می کنیم.
1- شستن زخم بریدگی و خراشیدگی با آب و صابون و سپس تمیز و خشک نگه داشتن آن، تمام آن چیزی است که برای مراقبت از تمام زخم ها لازم است.
2- تمیز کردن زخم با آب اکسیژنه (پراکسید هیدروژن) و بتادین در اولین روزها مفید است، اما به دلیل اینکه ترمیم زخم را به تأخیر می اندازد برای مدت طولانی نباید استفاده شوند.
3- پماد آنتی بیوتیک روی زخم خود بمالید و روی زخم را پانسمان کنید یا چسب زخم بزنید.
4- اگر فکر می کنید زخم تان نیاز به بخیه دارد، طی 6 ساعت بعد از ایجاد زخم به پزشک مراجعه کنید، زیرا تاخیر در این کار میزان عفونت زخم را افزایش می دهد.
5- هر نوع زخم ناشی از سوراخ شدن پوست توسط کفش ورزشی در معرض خطر زیاد ابتلا به عفونت است و بایستی توسط پزشک معاینه شود.
6- قرمزی، ورم، درد زیاد، تب و چرک کردن زخم نشان دهنده عفونت آن است و نیاز به مراقبت پزشکی دارد.
لائم عفونت در محل عبارتند از:

چرک ضخیم، زرد یا سبز
بوی بد ناشی از زخم
قرمزی یا گرمی پوست در صورت لمس
تورم در اطراف زخم
حساسیت به لمس زخم و اطرافش

علائم عفونت گسترش یافته عبارتند از:


تب
لرز
سردرگمی ذهنی یا مشکل در تمرکز
ضربان قلب سریع
ضعف

راه‌های درمان زخم بستر


روش‌های درمان، بر پیشگیری از بدتر شدن بیماری و بازگرداندن مجدد سلامتی به پوست تمرکز دارند. این اقدامات می‌توانند به ترمیم زخم‌های عمیق کمک کنند:

  • فشار را از روی آن ناحیه بردارید. مرتب تغییر حالت دهید. به کمک تشک، بالشتک و یا سایر وسایل حمایتی، وزن بدن را به‌طور یکنواخت در همه بدن توزیع کنید.
  • زخم را تمیز نگه‌دارید و روی آن را به‌وسیله بانداژ بپوشانید. پزشک به شما خواهد گفت که از چه نوع بانداژی استفاده نمایید. احتمالاً پزشک به شما می‌گوید که زخم را کمی مرطوب نگه‌دارید و اجازه ندهید که در هنگام تعویض پانسمان خشک شود.
  • بافت‌های سالم اطراف زخم‌ بستر را تمیز و خشک نگه‌دارید.

زخم‌های فشاری وخیم را می‌توان به کمک عمل جراحی درمان نمود.

منابع

کلینیک 1 ، سایت تحلیلی عصر ایران ،کلینیک تخصصی رازی ، تبیان

چاق شدن ساق پا با پروتز تزریق چربی و ژل

index

افراد مناسب برای چاق کردن ساق پا چه کسانی هستند؟


ظاهر براق و شاداب پاها نشانه‌ای از سلامت مردان و زنان است. پاهای زیبا، نرم و متعادل، ظرافت را با زیبایی همراه می‌سازد. البته هماهنگی و تناسب پاها با بقیه اندام‌ها و حرکات بدن نیز مهم است. پاهای چاق ممکن است برای خانم‌هایی که لگن پهنی دارند، زیبا باشد. اصلاح شکل پاها یکی از اهداف تزریق چربی و ژل است. ظاهر خمیده و لاغر ساق پا را می‌توان با تزریق چربی اضافی از مناطق شکم، کمر و ران‌ها و یا استفاده از تزریق ژل برطرف کرد.پروتز ساق پا برای بهبود فرم پاهای لاغر و خمیده استفاده می‌شود. اگر می‌خواهید پاهای شما خوش‌فرم و چاق‌تر باشند، مرکز تخصصی موی رنسانس گزینه خوبی برای رسیدن به این هدف است. کلینیک ما یکی از پیشگامان جراحی ساق پا در جهان است که همچنان در حال به روزرسانی تکنیک‌های جدید در این زمینه می‌باشد.

تزریق چربی برای چاقی ساق پا


تزریق چربی روش قدرتمندی برای انتقال چربی از نواحی که دارای چربی هستند به هر قسمتی در بدن بیمار است. بخشی از فرآیند، به انتقال چربی و تزریق آن اختصاص می‌یابد. شایع‌ترین مناطق انتقال چربی شامل صورت، سینه، پشت، باسن، ساق و مچ پا می‌باشد. تزریق چربی به پاها بسیار معمول است، اما نیازمند تجربه و مهارت فراوان جراح دارد.

چاق شدن ساق پا با پروتز و تزریق چربی و ژل


زيباسازي يا چاق شدن ساق پا، يک جراحی زیبایی ساق پا است که با هدف اصلاح شکل و اندازه ساق پا و بهبود ويژگي‌هاي پاها و اندام تحتاني انجام مي‌شود. چاق شدن ساق پا را مي‌توان با استفاده از يک روش و يا ترکیبی از چند روش مختلف انجام داد. چاق کردن ساق پا به روش غیر جراحی با استفاده از تزریق چربی و یا پروتز ساق پا، دو مورد از مناسب‌ترین گزینه‌هایی است که در حال حاضر برای این منظور وجود دارند.عضلات ساق پا در مردان معمولاً بزرگ‌تر و بلندتر از زنان است. به طور کلی مردان دوست دارند که عضلات ساق پای آنها حجیم باشد، در حالی که زنان بیشتر دوست دارند که عضلات پای خود را از طریق چاق شدن ساق پا، خوش‌فرم‌تر و زیباتر کنند. عمل بزرگ‌سازی ساق پا نه تنها حجم توده عضلانی در ناحیه ساق پا را بیشتر می‌کند، بلکه در بهبود شکل و حالت قسمت داخلی (میانی) و خارجی (جانبی) پا نیز تأثیر زیادی دارد.

روش های  چاق کردن ساق پا چگونه انجام می‌شود؟


استفاده از پروتز (ایمپلنت): در این روش یک پروتز سیلیکونی جامد بر روی عضله ساق پای شما در قسمت زیر فاسیای پا قرار داده می‌شود. این پروتز می‌تواند به صورت یک قطعه سیلیکونی یا دو قطعه جداگانه باشد. برای انجام این عمل، بریدگی‌هایی در قسمت پشت زانوی شما ایجاد می‌شود که جای زخم آن در خمیدگی‌ها و چروک‌های طبیعی پوست مخفی خواهد شد.عمل تزریق یا پیوند چربی: در این روش، چاق کردن پا از طریق برداشتن چربی به وسیله لیپوساکشن از نقطه‌ای از بدن مانند پهلوها، ران پا، کمر و غیره و سپس تزریق چربی به ساق پا انجام می‌شود. این کار باعث بزرگ‌تر شدن ناحیه‌ای که چربی به آن تزریق شده است، می‌شود. معمولاً چربی در قسمت شکم ماهیچه و بالای آن تزریق می‌شود. نکته بسیار مهم در مورد این عمل آن است که به یک جراح باتجربه که دانش و اطلاعات کافی در مورد آناتومی ساق پا و روش‌های تزریق ژل یا پیوند چربی داشته باشد، مراجعه کنید. رعایت این موارد می‌تواند تأثیر زیادی بر ایمنی و نتایج نهایی عمل شما داشته باشد.

ماکرولان و چربی – ممکن است بعضی از پزشکان متخصص، روش دیگری را به عنوان جایگزینی برای عمل پروتز ساق پا توصیه کنند. در این عمل از محصولی به نام ماکرولان استفاده می‌شود که یکی از موادی است که پزشکان برای زیباسازی و چاق شدن ساق پا استفاده می‌کنند. این محصول بر پایه یک ترکیب طبیعی به نام اسید هیالورونیک ساخته شده است. در واقع ماکرولان هم نوعی پروتز از جنس اسید هیالورونیک می‌باشد که خاصیت تهاجمی آن نسبت به پروتزهای سیلیکونی، اندکی کمتر است. اگرچه اغلب بیمارانی که از این نوع پروتز استفاده کرده‌اند، آن را به طور کامل غیرتهاجمی نمی‌دانند، اما به طور کلي اسید هیالورونیک به عنوان ماده‌ای طبیعی که اثرات ماندگار ولی غیر دائمی تولید می‌کند، شناخته می‌شود.

نتایج تزریق چربی تا چه مدت دوام خواهد داشت؟


انتظار می‌رود مناطق تزریق چربی، نرم‌تر و چاق‌تر شده و ظاهری شاداب و جوان به پاهای شما بدهد. حتی ممکن است شاهد بهبودی در بافت پوست ساق پای خود باشید.بقا و طول عمر سلول‌های چربی بستگی دارد به مهارت‌ جراح، نحوه‌ استخراج چربی و تصفیه آن و اینکه عمل تزریق چگونه انجام شود. موفقیت تزریق چربی نیازمند مهارت‌های بسیار پیشرفته جراح و تجربه و دانش او در این زمینه می‌باشد.
ژل‌های تزریقی به عنوان محصولاتی تعریف شده‌اند که در لایه درم پوست بیماران تزریق شده و یا نهاده می‌شود. طبق دستور، بیماران باید از دستکاری مناطق تحت درمان خودداری کنند، زیرا ژل تزریق شده ممکن است جابجا شود. بهترین راه برای کاهش التهاب این است که بلافاصله یک بسته یخ بر مناطق تحت درمان قرار داده شود. تزریق ژل، یک روش متداول برای چاقی ساق پاست، اما گران‌تر از تزریق چربی می‌باشد. لذا بسیاری از بیماران تزریق چربی را ترجیح می‌دهند.

مزایای عمل چاق کردن ساق پا

شکل ساق پا باید با بقیه قسمت‌های پای شما همخوانی داشته و انحنای آن به گونه‌ای باشد که زیبایی زانوها و قوزک پا نيز به خوبی دیده شود. عمل چاق کردن ساق پا که با هدف زیباسازی و متوازن کردن شکل آن انجام شده باشد، باید نتایجی با ظاهر طبیعی ایجاد کند که به راحتی توسط بیننده قابل تشخیص نباشد. چنین نتایجی می‌تواند موجب تقویت اعتماد به نفس فردی که این عمل را انجام داده است نیز بشود.

مزایای استفاده از پروتز

جراحی پروتز ساق پا ایمن، موثر و بسیار متداول است.
جراحی پروتز ساق پا عدم توازن عضلات و مشکلات ظاهری ساق پا را اصلاح می‌کند.
پروتز ساق پا برای اصلاح ظاهر نامناسب پا و پای پرانتزی مناسب است.
پروتز ساق پا برای اصلاح پای چنبری و رشد نامتناسب ساق پا مناسب است.
پروتز ساق پا برای اصلاح آسیب‌های ناشی از فلج اطفال و بیماری اسپینا بیفیدا مناسب می‌باشد.

توجه داشته باشید این عمل جراحی می‌تواند تاثیر مشخص بر اعتماد به نفس فرد داشته و به‌طور مشابه توسط مردان و زنان برای دستیابی به نتایج دلخواه انتخاب شود.

عوارض

اکثر افرادی که از درمان زیبایی چاق شدن ساق پا استفاده می‌کنند، به دنبال ایجاد ظاهر جدید در این ناحیه از بدن خود بوده و نمی‌توانند برای دستیابی به این هدف از بدن‌سازی یا سایر تمرین‌های حرکتی استفاده کنند. علیرغم درصد رضایت‌مندی بالای این درمان، مشابه همه انواع عمل جراحی، درمان زیبایی پروتز ساق پا نیز دارای عوارض خاص شناخته شده است. به همین خاطر، دکتر راسخی وضعیت تمام بیمارانی که از این درمان استفاده کرده‌اند را با گذشت یک تا دو روز از عمل جراحی بررسی می‌کند تا به این ترتیب در صورت مشاهده عوارض احتمالی در موارد نادر، امکان تشخیص به موقع مشکل و درمان آن وجود داشته باشد.

هزینه

هزینه کلی چاق کردن ساق پا به عوامل مختلفی مانند مواد مورد استفاده و روش درمانی به کار برده شده و میزان گستردگی درمان بستگی دارد. برای آگاهی از هزینه روش‌های رفع لاغری ساق پا می‌توانید با همکاران ما در کلینیک سپید تماس بگیرید.

منابع

رنسانس ، مشاوره زیبایی ایران ، دکتر راسخی ، گروه پزشکان سپید

راه های درمان غبغب

images (1)

علت به وجود آمدن غبغب چیست


علت عمده ایجاد غبغب بالا رفتن بیش از حد وزن و داشتن سبک زندگی ساکن و غیرفعال است. اما با بالا رفتن سن هم، پوست قابلیت ارتجاعی خود را از دست داده و دچار افتادگی می شود. همچنین عضلاتی که به طور مرتب فعالیت نداشته باشند، شل می شوند، و عضله پلاتیسما که از زیر فک تا گردن امتداد دارد نیز ازجمله این عضلات است. علاوه بر این، کم کردن میزان قابل توجهی وزن هم موجب شل شدن پوست اطراف ناحیه گردن می شوند

علت ها و عوامل


برای رفع غبغب لازم است دلیل دقیق ایجاد آن در زیر چانه تشخیص داده شود. در عمل دلایل اصلی ایجاد غبغب به شرح زیر هستند:
ژنتیک
بالا رفتن سن
افزایش وزن

علل ایجاد غبغب


غبغب نتیجه جمع شدن چربی اضافی و شل شدن و افتادگی پوست گردن در زیر چانه است. چاقی، ژنتیک یا بالا رفتن سن از عامل‌های ایجاد غبغب به شمار می‌آید. غبغب صرف نظر از دلیل ایجاد آن زیبایی صورت و اعتماد به نفس را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد.

مشکلات مربوط به ایجاد غبغب


مشکل اصلی در ارتباط با ایجاد غبغب ظاهر نا مطلوب آن است و این شرایط معمولاً باعث ناراحتی فردی می شود که دچار غبغب شده است. در این رابطه می توان به مسائل زیر توجه کرد:
بعضی افراد معمولاً تصور می کنند ایجاد غبغب به این معنی است که آنها در بهترین شکل فیزیکی خود نیستند.
تشکیل غبغب می تواند احساس اضافه وزن، غیر جذاب بودن و پیر شدن را برای فرد ایجاد کند.
این شرایط می تواند باعث شرمندگی بعضی افراد شده و اعتماد به نفس آنها را کاهش دهد.
بعضی افراد به خاطر این مسئله سعی می کنند از ظاهر شدن در مکان های عمومی خودداری کنند.

رفع غبغب


هر چند امروزه راههای از بین بردن غبغب متفاوت بوده و بسیاری از روش های مختلف درمان برداشتن غبغب مثل استفاده از عمل جراحی غبغب و لیپوساکشن برای از بین بردن غبغب وجود دارد، اما می توان با ایجاد تغییرات خاص در سبک زندگی و نیز استفاده از برخی روش های درمان خانگی از ایجاد غبغب جلوگیری کرده یا احتمال ایجاد آن را کاهش داد. از راههای درمان غبغب می توان به موارد زیر اشاره کرد

لیپوساکشن

چانه یک ناحیه خاص از بدن است که انجام فعالیت های ورزشی تاثیری بر روی ظاهر آن نداشته یا تاثیرگذاری احتمالی بر روی این ناحیه در سطح حداقل می باشد. بنابراین به منظور درمان غبغب چانه و کوچک کردن غبغب ، لازم است جراح یک شکاف بسیار کوچک در ناحیه زیر چانه ایجاد کرده، یک لوله مخصوص به نام کانولا به محل وارد نماید و به این ترتیب با کمک این لوله بافت چربی قرار گرفته بین پوست و عضلات را از محل خارج کند.
در فرآیند ساکشن، سوراخ های کوچک در لایه های چربی ایجاد می شود که در ادامه می تواند باعث فرو ریختن لایه های چربی شده و یک لایه نازک تر از چربی در محل به جا گذارد. به این ترتیب می تواند ظاهر غبغب ایجاد شده را بر طرف کرد. این روش درمانی فقط با استفاده از داروی بی حسی موضعی و به صورت سر پایی انجام می شود. اگر مشکل غبغب بیمار جدی باشد (برای مثال در مواردی که غبغب در نتیجه مسائل ژنتیک ایجاد گردد)، برای درمان بیمار علاوه بر مزوتراپی غبغب می توان از جراحی زیبایی لیفت گردن استفاده کرد.

مزایای جراحی رفع غبغب


مزایای فیزیکی جراحی رفع غبغب عبارتند از:
مشخص شدن زاویه بین صورت و گردن
از بین رفتن غبغب
کاهش حجم و از بین بردن چربی‌های اضافه‌ی گردن

آیا شما کاندید مناسبی برای عمل رفع غبغب هستید؟

جراحی رفع غبغب برای افرادی از تمام سنین که از مشکل داشتن غبغب رنج می‌برند، ایده‌آل است. البته جراحی رفع غبغب برای کسانی که پوست صورت آنها در ناحیه خطوط فکی دچار افتادگی شده و می‌خواهند در واقع این مشکل را رفع کنند، مناسب نیست. این دسته از بیماران احتمالا کاندید جراحی لیفت صورت هستند.

تمرین های زیر به رفع چربی این ناحیه کمک خواهد کرد:

1- سر و گردن را صاف نگه دارید، فک پایین را جلو بکشید، سرتان را تا جای ممکن عقب ببرید و به سقف نگاه کنید. دهانتان را تا جای ممکن باز کنید و همزمان فک پایین را به سمت جلو بکشید. آرام دهانتان را ببندید و سر را به حالت عادی برگردانید. این تمرین را 15-10 بار یا تا زمانی که ماهیچه های اطراف فک خسته شوند، ادامه دهید.

2- سرتان را عقب ببرید و به سقف نگاه کنید. لب پایین را بکشید و لب بالا را به کمک آن پوشش دهید. فک پایین را به سمت بالا بکشید به طوری که احساس کنید عضلات گردن کشیده می شود. این وضعیت را برای 5 ثانیه حفظ کنید. بعد عضلات را شل کنید و سر را به وضعیت طبیعی برگردانید. این تمرین را 5 مرتبه یا تا زمانی که عضلات گردن و فک خسته شوند، ادامه دهید.

3- سرتان را صاف نگه دارید و روبرو را نگاه کنید. زبانتان را تا جای ممکن بیرون بیاورد و پایین بکشید و سعی کنید با نوک زبان چانه را لمس کنید. 30 ثانیه یا تا زمانی که حس کنید ماهیچه های پشت زبان و چانه می سوزد، در این وضعیت بمانید. زبان را بالا بیاورید تا استراحت کند و دوباره این تمرین را 5-3 مرتبه تکرار کنید.

لیپوساکشن غبغب چیست

لیپوساکشن غبغب مشابه لیپوساکشن گردن یک روش درمانی بسیار متداول در دنیای جراحی پلاستیک است که گاهی اوقات به آن لیپوساکشن زیر چانه نیز گفته می شود. این روش درمانی برای رفع غبغب بر اساس مکش طراحی شده است. در این روش یک لوله به زیر پوست گردن وارد شده و از طریق آن بافت چربی اضافی خارج می شود. هنگامی که بافت چربی از بدن خارج شد، فرآیند بهبود طبیعی بدن فعالیت خود را شروع کرده و پوست شل شده را به بخش زیر آن متصل می کند.

پس از چند روز بستن محل درمان، پوست در وضعیت جدید خود قرار گرفته و محکم می شود. به این ترتیب غبغب بیمار از بین خواهد رفت. به هر حال برای افرادی که قابلیت ارتجاع پوست آنها کم است، نیاز به استفاده از روش های اضافی برای کامل کردن ظاهر بیمار پس از درمان وجود دارد. به همین خاطر لازم است قبل از شروع درمان با پزشک درباره مناسب بودن استفاده از روش لیپوساکشن به تنهایی برای رفع و از بین بردن غبغب صحبت شود.

همانطور که مشاهده می شود، روش استاندارد لیپوساکشن می تواند در حذف چربی اضافی از گردن بسیار موثر باشد، اما این روش دارای مشکلات خاص خود نیز هست. این مشکلات شامل دوره ریکاوری طولانی و نیاز بالقوه به روش های درمانی اضافی است. به هر حال آیا انتخاب بهتری نسبت به روش لیپوساکشن برای درمان غبغب وجود دارد؟ بله، لیزر لیپوساکن مدت زمان طولانی است که برای رفع مشکل غبغب استفاده می شود و می تواند یک جایگزین مناسب برای روش سنتی لیپوساکشن باشد.

استفاده از لیزر لیپولیز برای درمان غبغب

لیزر لیپولیز یک پیشرفت بزرگ در حوزه جراحی پلاستیک از زمان معرفی آن در طول سال های گذشته ایجاد کرده است. در حال حاضر، دو نوع رایج لیزر لیپولیز وجود دارد که عبارت از اسمارت لیپو و اسلیم لیپو است. هر دو این روش ها دارای اصول کاری مشابه هستند و در آن ها از فرکانس های خاص لیزر برای جوشاندن سلول های چربی جهت ایجاد امکان خروج ساده تر آنها از محل و تحریک فرآیند تولید کولاژن در بدن استفاده می شود.در حالی که در روش اسمات لیپو از یک دسته فلزی سخت و لیزر دارای فرکانس بالا استفاده می شود، در روش اسلیم لیپو از یک دسته انعطاف پذیر و فرکانس پایین تر لیزر استفاده می شود که فقط می تواند بافت چربی را ذوب نماید. به این ترتیب روش اسلیم لیپو یک انتخاب بی خطر و دقیق برای لیپولیز غبغب در محل چانه می باشد.
بعضی مزایای روش درمانی لیپولیز لیزر در مقایسه با روش سنتی لیپوساکشن، کاهش دوره ریکاوری مورد نیاز، حداقل کردن آسیب وارد شده به بدن، و دستیابی به نتایج کلی مناسب تر می باشد. به هر حال لازم است قبل از انتخاب این روش ها تمام ویژگی های آنها با یکدیگر مقایسه شده و بر اساس این ویژگی ها بهترین روش برای شرایط بیمار تعیین شود. در حقیقت هر یک از این روش ها دارای مزایا و معایب خاص خود می باشند، اما با انجام مقایسه بین این ویژگی ها می توان از انتخاب بهترین روش درمان مطمئن شد.

منابع

دکتررضیعی  ، کلینیک زیبایی ایران ، کلینیک رز طلائی ،دکترمحرابیان ، درمانگاه تخصصی سیب سرخ